اطلاعات عمومی

هشت دلیل اشتباه برای عاشق شدن و ازدواج :

1- فشار (سن ، خانواده ، دوستان و غیره )

وقتی كه نه از روی مصلحت ، بلكه از روی اجبار از جانب خود و یا دیگران كسی را انتخاب میكنید، نیروی خود را از دست میدهید و پایان بدی را برای داستان عشقی خود به جان میخرید .

2- تنهائی و استیصال
وقتی كه احساس تنهایی میكنید و به تنگ آمده اید ، احتمال آن كه انتخاب های ضعیفتری بكنید ، بالا میرود و در نهایت از روابطی سر در خواهید آورد كه ارضاء كننده نیست .

3- گرسنگی جنسی
با گرسنگی جنسی ممكن است به كسی علاقمند شوید كه حتی چندان نیز برایتان جذاب نیست .شما فقط كسی را میخواهید (هر كسی) كه بتوانید با او رابطه جنسی داشته باشید .

4- بی توجهی به زندگی خود
اگر حدس میزنید كه از روابط به منظور اجتناب از پرداختن به زندگی خود استفاده كرده اید دچار اشتباه شده اید چون در طول زندگی مشترك لازم است به سوی خود بازگردید و مسولیت پذیر باشید .

5- اجتناب از بزرگ شدن
عده ای بخاطر نواقص احساسی و عاطفی و . . . گذشته خود عاشق میشوند و ازدواج میكنند تا طرف مقابلشان نواقص كودكیشان را بر طرف كند . این افراد با این عمل خود مسولیت پذیری را از خود منع میكنند و از طرف مقابل توقع دارند تا نقش پدر و یا مادر را برای آنها بازی كند كه ممكن است بزودی موجب خسته شدن طرف

مقابل شود .ضمن اینكه هر رابطه صحیح الزاماً بخودی خود التیام بخش هم خواهد بود اما با توقعات نابجا عاشق شدن عواقب خوبی ندارد .

6- احساس گناه
زمانی كه ادامه یك ارتباط باعث بوجود آمدن این احساس میشود كه اگر ازدواج نكنم گناه كرده ام و به طرف مقابل ضربه خواهد خورد ، ازدواج شما نه بخاطر مصلحت بلكه بخاطر فرار از احساس گناه بوده و در آن حال یك طرف نقش ناجی را بازی خواهد كرد كه با مصلحت ازدواج منافات دارد .بر اساس نظر نویسنده كتاب روابط خارج از حد

معقول قبل از ازدواج كاملا مردود است (مخصوصاً روابط جنسی).

7- پر كردن خلاء های احساسی و روحی
یك ازدواج حقیقتاً سالم ، حس قدردانی دو طرف در گیر در رابطه را نسبت به همه شگفتیها و رازهای خلقت بالا میبرد و كمك میكند زخمهای دوران گذشته را التیام ببخشند اما زمانی كه این احساس به حد خلاء برسد برای طرف مقابل آزار دهنده خواهد شد .

اگر احساس تهی بودن میكنید ، هیچ شخصی صرف نظر از اینكه چقدر هم شما را دوست داشته باشد قادر نخواهد بود خلاء روحی شما را پر كند .

نكنه ای كه من با توجه به فرهنگ كشور خودمان به موارد بالا اضافه میكنم

8 – رابطه معامله گونه و شبه عاشقانه

زمانی كه برای برقراری یك ارتباط یك طرف با این فرض كه علاقه اش خارج از وصف است خارج از روح تقابل و تعادل اقدام به پرداخت میكند(مالی و غیر مالی)تا بتواند امكان بوجود آمدن ارتباط را بوجود بیاورد دیگر نباید اسم آن ارتباط را عشق گذاشت بلكه ارتباطی بر اساس قانون تجارت بوده و جنبه معامله گونه آن بر رابطه سایه میاندازد

بنابر این میتوان انتظار داشت در هنگام مشكلات كه گذشتها باید بمیان بیاید این رابطه جنبه ی معامله گونه اش به بروز برسد و ارتباط را ناكام كند .

اما دلیل صحیح برای عاشق شدن و ازدواج چیست؟

از نظر نویسنده كتاب زمانی بهترین رابطه عشقی فراهم میشود كه فرد از درون خود از عشق سرشار است و دوست دارد دیگری را در احساس دوست داشتن خود سهیم كند همچنین در تعامل رابطه عاشقانه، رابطه دانشگاهی برای آموختن و كاملتر شدن است .این رابطه زمانی رخ میدهد كه فرد در درون خود به كمال نسبی رسیده باشد تا خود را

بشناسد و بدور از احساسهای منفی نامبرده شده در پی یك رابطه سالم باشد .

این سرشار بودن یك ارتباط است كه موجب موفقیتش میشود نه تهی بودن آن .

احساس متقابل عشق رفتارتان را بسوی خودتان منعكس میكند و شما را با ترسها ، ضعفها ، خودخواهی ها، سستیها ، محدودیتها و برنامه ریزیهای احساسی و غرورتان روبرو میكند و فرصتی برای بازنگری و اصلاح فراهم میكند .

روابط میتوانند بزرگترین منبع درد یا بزرگترین آموزگارتان باشند .

ثابت شده است، غذاهایی که تریپتوفان کمی دارند، افسردگی را به دنبال خواهند داشت. تریپتوفان، یک اسید آمینه می باشد که در غذاهایی پروتئینی یافت می شود. پروتئین در غذاهایی از قبیل: گوشت، مرغ، ماهی، تخم مرغ ، پنیر، ماست و شیر وجود دارد.

رژیم غذایی که حاوی مقدار کمی اسید های چرب غیر اشباع باشد، موجب افسردگی می گردد.

به طور خلاصه، رژیم غذایی که به مقدار کافی ویتامین، عناصر معدنی ، اسیدهای آمینه و اسیدهای چرب نداشته باشد، موجب افسردگی می گردد.

ویتامین های گروه B
ویتامین های گروه B برای سلامتی روان و روح بسیار مفید می باشند. آن ها در بدن ذخیره نمی شوند، پس مقدار آن ها بستگی به رژیم غذایی دارد.

ویتامین های گروه B با تصفیه کردن کربوهیدرات ها (مثل جدا کردن سبوس از غلاتی چون گندم، برنج و ...)، کشیدن سیگار ، مصرف کافئین(مثل قهوه) و نوشیدن الکل، تخریب شده و از بین می روند.

کمبود ویتامین های گروه B ،مخصوصا ویتامین های B1, B2, B3, B6, B9  می تواند باعث افسردگی گردد.

مهم ترین منابع غذایی ویتامین های گروه B به طور کلی: مخمر(ماءالشعیر)، جوانه گندم و جو، غلات و نان سبوس دار ، جگر و گوشت ها هستند.
ویتامین 1B (تیامین):
مغز به کمک این ویتامین کربوهیدرات ها را می سوزاند و به عنوان سوخت و انرژی به کار می برد. کمبود این ویتامین موجب کاهش وزن، بیماری های معده ای، کم خوابی و در آخر موجب افسردگی می گردد.
 
ویتامین 3B (اسید نیکوتنیک):
پلاگر یکی از مهم ترین علائم کمبود این ویتامین می باشد. از دیگر علائم کمبود آن می توان خستگی، عصبانیت، آشفتگی و کُندی در اعمال بدنی و روانی را نام برد.

ویتامین 5B (اسید پانتوتنیک): علائم کمبود این ویتامین، عبارت است از: گرسنگی، استرس و افسردگی. این ویتامین برای درست عمل کردن هورمون ها و تهیه اسیدهای آمینه نقش اساسی را بر عهده دارد.

ویتامین 6B (پیرودوکسین): علامت های کمبود این ویتامین بسیار محدود می باشد. در الکلیسم ها، بیماران کلیوی و خانم هایی که داروهای ضد بارداری مصرف می کنند، علائم کمبود ظاهر می شود.

ویتامین 12B : علائم کمبود این ویتامین شامل: کم خونی ، شخصیت دوگانه، سوءظن شدید، هذیان گویی، زود رنجی، توهم، پریشانی، کاهش اشتها ، سرگیجه، ضعف، کمبود تنفس و اسهال است. منابع ویتامین 12B عبارت است از ماهی، گوشت، مرغ و لبنیات.

اسید فولیک: این ویتامین برای ساخت DNA لازم است. الکلیسم ها و استفاده کننده های زیاد داروها جزو کسانی می باشند که دچار کمبود این ویتامین می شوند. غالبا برای رشد طناب عصبی جنین، به خانم های باردار مکمل این ویتامین را می دهند.

منابع اسید فولیک عبارتند از: سبزیجات سبز، میوه ها ، مخمر،اسفناج، بروکلی، قارچ، گوشت، آب پرتقال و آب توت فرنگی.

ویتامین C:

کمبود این ویتامین موجب افسردگی می گردد. داشتن استرس، بارداری و شیردهی و خوردن آسپرین موجب کمبود این ویتامین می شود.

املاح:

کمبود منیزیم، کلسیم، روی، آهن، منگنز و پتاسیم نیز می تواند منجر به افسردگی گردد.

کربوهیدرات:

وقتی فردی دچار افسردگی می گردد، مقدار انرژی در بدن آن شخص کم می شود و به همین نسبت میل به غذا خوردن در او کاهش می یابد.

اشخاص افسرده، غذاهایی که کربوهیدرات دار را با ولع و اشتیاق میل می کنند، زیرا کربوهیدرات محرک ساخت سروتونین می باشد. سروتونین ماده شیمیایی در مغز می باشد که بر روی حالت و وضعیت فرد اثر می گذارد.
سروتونین، اثر بسیار مهمی بر مغز می گذارد. به طور مثال اگر فردی خوشحال یا سالم باشد، سروتونین در مغز او فعال می باشد. به همین خاطر اشخاص افسرده، دارای مقدار کمی سروتونین در مغزشان می باشند. رژیم پر کربوهیدرات باعث می شود که سروتونین در مغز افزایش یابد. اما نباید این نکته را از یاد برد که خوردن زیاد کربوهیدرات باعث جلوگیری از افسردگی نمی شود، بلکه مصرف کافی کربوهیدرات، می تواند در این رابطه کمک کند.

چربی های مفید و ضروری
مصرف زیاد چربی ها، برای سلامتی بسیار خطرناک می باشد. اما برعکس، به مقدار کافی چربی خوردن، موجب سلامت روح و روان و درست عمل کردن سیستم های عصبی می گردد. مصرف چربی های غیر اشباع (مانند امگا 3 موجود در ماهی ها) در رابطه با سلامتی روح و روان و جلوگیری از افسردگی بسیار مهم می باشد.
 
کافئین
برای بالا بردن انرژی در اشخاص افسرده از مواد کافئین دار استفاده می شود. کافئین تحریک کننده سیستم عصبی می باشد. لذا افرادی که به مقدار زیاد قهوه می نوشند، خواب و استراحت کمتری دارند.

کافئین از مواد غذایی بی خواب کننده می باشد و همان طور که می دانیم، خواب کافی و راحت برای افزایش سلامتی بسیار مهم می باشد. ا گر فردی خوب نخوابد، دچار افسردگی و عصبانیت می گردد. پس کافئین را به مقداری که بدنتان نیاز دارد، بخورید یا بنوشید.
مواد غذایی دارای کافئین مثل قهوه، چای، کاکائو و نوشابه ی سیاه است.

انتخاب همسر یکی از مهم ترین گزینش ها در زندگی هر فرد تلقی می شود. دو انسان با وجود تمام همسانی ها طبیعتا در دو محیط جداگانه تربیت یافته اند و بدیهی است که با اختلافاتی همراه باشند. امانوع و میزان نا هماهنگی ها می تواند اثرات مخربی را در سطوح مختلف بر جای بگذارد. بر حسب این که هر یک دارای چه ضعفی باشند مسیر زندگی را تغییر خواهند داد. اما بهتر است بحث خود را با حدیثی راهگشا از امام موسی بن ‏جعفر(ع) ادامه دهیم که به چند گونه ازدواج هشدار می‏دهند. حدیث امام کاظم(ع) به شرح زیر استانتخاب همسر یکی از مهم ترین گزینش ها در زندگی هر فرد تلقی می شود. دو انسان با وجود تمام همسانی ها طبیعتا در دو محیط جداگانه تربیت یافته اند و بدیهی است که با اختلافاتی همراه باشند. امانوع و میزان نا هماهنگی ها می تواند اثرات مخربی را در سطوح مختلف بر جای بگذارد. بر حسب این که هر یک دارای چه ضعفی باشند مسیر زندگی را تغییر خواهند داد. اما بهتر است بحث خود را با حدیثی راهگشا از امام موسی بن ‏جعفر(ع) ادامه دهیم که به چند گونه ازدواج هشدار می‏دهند. حدیث امام کاظم(ع) به شرح زیر است:

«خیر الجواری ما کان لک فیه هوی و کان لها عقل و أدب فلستَ تحتاج إلی أنْ تأمر و تنهی؛ و دون ذلک ما کان لک فیه هوی و لیس لها أدب فأنْتَ تحتاج إلی الاْ ءمر و النهی؛ و دونها ما کان لک فیها هوی و لیس لها عقل و لا ادب فتصبر علیها لمکان هواک فیها؛ و جاریة لیس لک فیها هوی و لیس لها عقل و لاأدب فتجعل بینک و بینها الْبحر الأخضر(۱)

بهترین زنان، زنی است که بدو علاقه‏مند باشی و او شعور و ادب داشته باشد. در این صورت به امر و نهی او محتاج نیستی. در مرحله بعد، زنی است که او را دوست داری، ولی ادب نشده و باید او را امر و نهی کنی. در مرحله سوم، زنی است که بدو علاقه‏مند هستی اما نه ادب شده و نه شعور دارد و نه ادب‏پذیر است و به خاطر علاقه‏ای که به او داری، تحملش می‏کنی. اما زنی که نه بدو علاقه‏مندی و نه شعور و ادب دارد، مناسب است که دریایی بیکران را بین خود و او فاصله قرار دهی!»

کسی که تن‏پروری پیشه کرده و از کار و کوشش ابا دارد و چشم به آسمان دوخته تا روزیِ او بدون حساب از آسمان فرو ریزد، چوب جهالت و خوش‏خیالی خود را خواهد خورد. این حدیث شریف، راهنمای خوبی برای همسریابی است و رهنمود می‏دهد که زیربنای ازدواج باید عشق و علاقه باشد. اگر عشق و علاقه وجود داشته باشد، ملاک اصلی وجود دارد. حال چنانچه طرف شما علاوه بر محبوب بودن، دارای شعور و تربیت باشد، بهترین همسر است و با شعور و تربیتی که دارد، وظیفه‏اش را تشخیص می‏دهد اما اگر تربیت نشده ولی شعور و درک و زمینه تربیت را داشته باشد، باید او را تربیت کنی و راه و چاه را نشانش بدهی. اگر قلب شما را تسخیر کرده ولی عقل و ادب ندارد، عشق و علاقه شما را به تحمل بی‏ادبی‏ها و نافهمی‏های او وا می‏دارد، ولی ازدواج با زنی که نه به او علاقه‏مندی و نه شعور و ادب دارد، کار غلطی است، زیرا هیچ جاذبه و انگیزه‏ای برای این میثاق و پیوند وجود ندارد و پیوندی محکوم به فروپاشی می‏باشد.

با توجه به این حدیث، جوانان باید از چند نوع ازدواج پرهیز کنند:

۱) ازدواج زودرس:

کسی که به رشد عقلی نرسیده و ازدواج، همسری، زندگی مشترک و تعهد متقابل را درک نمی‏کند، طبیعی است که ازدواج با او، ناپخته و پیش از موعد است. این ازدواج‏ها در معرض فروپاشی می‏باشند. یکی از اصحاب امام صادق(ع) به ایشان عرض کرد: ما فرزندان خود را در کودکی همسر می‏دهیم. امام فرمود: اگر در کودکی ازدواج کنند، مشکل است با هم الفت یابند. همسر و شوهر دادن پسر و دختری که هنوز به رشد عقلی نرسیده ‏اند، گرچه به رشد جنسی رسیده باشند، ازدواجی است که طرفین به هم علاقه‏ مند نشده و همدیگر را به عنوان همسر آینده انتخاب نکرده ‏اند. احتمال اینکه بعد از رشد و فهمیدن به هم علاقه ‏مند شوند و زندگی پر از عشق و صمیمیتی را تشکیل دهند، چندان قوی نیست. نباید بنای مهم ازدواج را بر چنین زمینه سستی نهاد.

ازدواج با افراد بی قید وبند مایه سرافکندگی شماست و مجبور می‏شوید به خاطر هوای دل‏تان رنج سرشکستگی در اجتماع را تحمل کنید.

۲) ازدواج ترحم آمیز:

ازدواج از روی ترحم هم صحیح نمی‏باشد، زیرا در این نوع ازدواج نیز عشق و علاقه طرفین وجود ندارد و یک طرف برای خدمت به فردی ضعیف و مظلوم گذشت می‏کند. معلوم نیست تا چه زمان بتواند روی خواسته ‏های خود پوشش گذاشته و بر خلاف میل، با همسری که بدو دلبستگی ندارد، به خوبی سر کند. این نوع اقدام، اجباری و غیر طبیعی است و حرکت خلاف طبیعت دوام ندارد. ازدواج، با بخشش مال و دستگیری از دیگران فرق دارد. در آن موارد، فرد برای یک اقدام کوتاه ‏مدت، حرکتی را انجام می‏دهد؛ تازه آن حرکت غیر طبیعی نیست، زیرا لذت دارد، ولی ازدواج یک حرکت، دامنه ‏دار و طولانی است و یک روز و یک ماه و دو ماه نیست بلکه باید عمری را سپری کنند. بعید است فردی بتواند یک عمر بر خواسته‏ های طبیعی خود سرپوش بگذارد. سرپوش گذاشتن بر خواسته ‏های صحیح و پسندیده و طبیعی، شرعی نیست.

۳) ازدواج اجباری:

ازدواج با فردی که مورد علاقه شما نیست، به سبب اطاعت از امر پدر و مادر و بستگان نیز پسندیده نیست. اگر چه اطاعت از امر پدر و مادر پسندیده و ارزشمند است، ولی دستور و امر باید به کار خوب مربوط باشد. ازدواج با فردی که به او دلبستگی ندارید فقط به خاطر اطاعت از پدر و مادر، شبیه ازدواج از روی ترحم و یک حرکت اجباری و غیر پایدار است. از چنین اقداماتی باید برحذر بود.

۴) ازدواج با بی‏بند و بار:

ازدواج با فردی بی‏بند و بار، ولنگار و بی‏قید هر چند قلب شما به او متمایل باشد، کار پسندیده‏ای نیست، زیرا این افراد در طول زندگی اقداماتی می‏کنند و کارهایی از آنان سر می‏زند که پسند هیچ کس نیست و مایه سرافکندگی شماست و مجبور می‏شوید به خاطر هوای دل‏تان رنج سرشکستگی در اجتماع را تحمل کنید و بر اقدامات ناپسند همسر محبوب، ولی بی ‏تربیت و لاابالی خود چشم ببندید و شأن و حرمت اجتماعی خود را زیر پا نهید.

۵) ازدواج با تنبل:

ازدواج با افراد تن‏پرور و تنبل نیز کار صحیحی نیست. جوان باید اهل کار و زحمت و تأمین معاش خانواده باشد. نمی‏توان به استناد آیات و روایاتی مانند: «خداوند آنان را بی‏نیاز می‏گرداند»، ازدواج با افراد تنبل و تن‏پرور را توجیه کرد. خداوند از طریق اسباب و واسطه، روزی می‏دهد. یکی از اسباب روزی دادن، کار و کوشش و تلاش است. کسی که تن‏پروری پیشه کرده و از کار و کوشش ابا دارد و چشم به آسمان دوخته تا روزیِ او بدون حساب از آسمان فرو ریزد، چوب جهالت و خوش‏خیالی خود را خواهد خورد. ازدواج با او، خود را به زحمت انداختن می‏باشد.