اطلاعات عمومی

در ماسک های خانگی معمولا از ماست، عسل و میوه ها یا سبزیجاتی مانند خیار استفاده می شود اما این ماسک ها به اندازه ماسک های تجاری موثر نیستند.

ماسک های تجاری با فرمول های خاص و ترکیبات فعال با دوز مشخصی درست شده اند و تهیه آنها در خانه ناممکن است. این ماسک ها متناسب با نیاز متقاضیان تقسیم بندی می شوند و برای مثال، شما می توانید برای روشن کردن پوست تان یا شفاف سازی و جوان سازی و رفع چروک های آن، ماسک مورد علاقه تان را پیدا کنید.

در ماسک های بیو نیز از روغن های گیاهی و سیلیکون استفاده شده تا پوست را صاف و جوان کند اما تاثیر آن در کوتاه مدت دیده نمی شود.

ماسک شما از هر نوعی که باشد، استفاده صحیح و به موقع از آن، ضامن موثر بودن آن خواهد بود. این مطلب، به 6 سوال رایج درباره ماسک ها پاسخ می دهد.

1.ماسک ها را باید هرچندوقت یکبار استفاده کرد؟

ماسک های مرطوب کننده باید دو بار در هفته استفاده شوند اما اگر در آب و هوایی خیلی گرم، سرد یا خشک زندگی می کنید و پوست تان خشک شده است باید از ماسک های مرطوب کننده به طور روزانه استفاده کنید. در رابطه با ماسک های روشن کننده پوست باید به این نکته توجه کرد که این ماسک ها حاوی مواد لایه بردار و ملتهب کننده هستند که استفاده بیش از حد از آنها می تواند مضر باشد. در مورد ماسک های پاک کننده هم باید گفت استفاده بیش از اندازه می تواند به پوست آسیب برساند.

2.بهترین طرز استفاده از ماسک ها چیست؟

ابتدا هر نوع آرایشی را از روی پوست تان پاک کنید. بعد در یک فضای مرطوب و گرم مانند حمام قرار بگیرید تا منافذ صورت تان باز شود. حتی می توانید بعد از حمام کردن، صورت تان را لیف بزنید تا سلول های مرده از روی آن پاک شده و راه برای ورود ترکیبات فعال باز شود. در صورتی که مایل اید از ماسک های مرطوب کننده استفاده کنید لایه ای ضخیم از ماسک را روی پوست صورت و گردن بمالید تا پوست آنچه را نیاز دارد جذب کند. می توانید از سمت پایین به بالا برای کشیدن پوست به سمت بالا و وارد کردن مواد فعال به عمق پوست، صورت و گردن را ماساژ دهید. به این مساله توجه داشته باشید که نباید مواد را به اطراف چشم که پوست آن بسیار نازک است بمالید چون در این صورت احتمال تورم و تحریک پوست وجود دارد.

3. نتایج کی ظاهر می شوند؟

به محض آنکه از ماسک استفاده کنید می توانید اثرات فوق العاده آن را ببینید. پس از استفاده، پوست، تازه، نرم و زیبا می شود اما تمامی این آثار فردای روز استفاده، ناپدید خواهند شد. این آثار تنها زمانی باقی می مانند که شما به طور مرتب از ماسک ها استفاده کنید و مواد فعال آن بتوانند وارد پوست شده و تاثیر کنند.

4. استفاده از یک ماسک بهتر است یا استفاده از چند نوع ماسک؟

استفاده از خوبی های چند ماسک مسلما بهتر از یک نوع ماسک خواهد بود. بهترین کار این است که برحسب نیاز خود مثلا 3 نوع ماسک مرطوب کننده، روشن کننده و جوان کننده را انتخاب کنید و در طول هفته به نوبت از آنها استفاده کنید. هرگز پشت سر هم از دو ماسک استفاده نکنید زیرا پوست نیازمند زمانی برای دریافت مواد فعالی است که روی آن نشسته است. اگر پوست چرب یا مخلوطی دارید ماسک آب رسان را روی گونه و گردن و هم زمان ماسک پاک کننده را روی پیشانی، بینی و چانه بمالید.

5. آیا باید ماسک را از روی صورت شست یا باید گذاشت خشک شود؟

زمانی که ماسک باید روی صورت استراحت کند 10 تا 20 دقیقه است. اگر از ماسک آب رسان استفاده می کنید یا تقویت کننده، می توانید مدت زمان بیشتری آن را روی صورت باقی بگذارید اما در مورد ماسک های تمیزکننده یا روشن کننده باید آن را در زمان معین نوشته شده روی بسته پاک کرد چون در غیر این صورت احتمال آسیب دیدن پوست وجود دارد. اگر این نوع ماسک ها را به موقع از روی پوست پاک نکنید، حس گزش و سوزش خواهید کرد.

6. آیا ماسک ها می توانند جوش های سر سیاه را هم از بین ببرند؟

ماسک های پاک کننده می توانند مشکل جوش های سیاه را از بین ببرند. نقطه های سیاه روی پوست در واقع چربی های آکسید شده روی پوست هستند که سیاه شده اند. به کمک یک ماسک پاک کننده می توانیم یک لایه از سبوم روی پوست را پاک کنیم اما برای برطرف کردن کامل آنها لازم است به یک متخصص پوست مراجعه کنید. ماسک ها تنها برای پیشگیری از بروز آنها و پاک کردن پوست مناسب اند نه برای درمان همیشگی.

کیسه های هوا در حال حاضر جزو ضروری ترین تجهیزات ایمنی خودروها شده و به نظر می رسد در کشور ما هم تا یکی دو سال آینده این وسیله جزو تجهیزات ضروری خودرو شود ولی به راستی، صاحبان خودرو در کشورمان تا چه حد به عملکرد این وسیله در خودروی مورد استفاده خودآگاه هستند و همچنین تا چه حد در خصوص روش استفاده بهینه از آن و خطرات احتمالی استفاده نادرست از آن آموزش دیده اند؟

آشنایی با کیسه های هوایی
کیسه های هوایی نوعی از سیستم امنیتی خودروها مثل کمربند ایمنی هستند که به منظور جلوگیری از برخورد سرنشینان با بخش های ثابت خودرو طراحی شده اند. امتیاز مهم این کیسه ها آن است که طبق قانون پاسکال هرچه سطح مورد تماس در انتقال نیرو بیشتر باشد، شدت صدمات کاهش می یابد. کیسه های هوایی معمولا در قسمت فرمان، داشبورد، درها، سقف یا قسمت پشتی صندلی ها که دارای حسگر است، نصب می شوند تا آثار تصادف و ضربات را روی سرنشینان کم کنند.

انواع کیسه هوایی
پیشرفته ترین نوع کیسه های هوایی آنهایی هستند که از سر محافظت می کنند. این نوع کیسه های هوایی می توانند بخش بیشتری از خودرو را با چند ردیف صندلی مثل ون ها پوشش دهند. 2 نوع کیسه هوایی وجود دارد، نوعی که از جلو باز می شود و دیگری که از نوع جانبی است. کیسه هوایی طوری طراحی شده که سر و قفسه سینه را موقع حوادث رانندگی که از پهلو رخ می دهد، محافظت می کند. این نوع که خود ترکیبی از چند کیسه هوایی است، به سه دسته تقسیم می شود: کیسه هوایی محافظ سر، سر و سینه و سینه.

طرز عملکرد کیسه های هوایی
سیستم کیسه هوا شامل 3 بخش اصلی کیسه، حسگرها و ژنراتور تولید گاز است. کیسه هوا از نوعی الیاف خاص نایلونی بسیار سبک ساخته شده که دارای قابلیت های ویژه ای است و در بین فرمان، داشبورد، کنار درها و صندلی ها جاسازی می شود. حسگر وسیله ای است که با درک موقعیت تصادف، فرمان پر شدن کیسه هوا را ارسال می کند و این فرمان که عموما الکترونیکی است، باعث ایجاد یک انفجار در ژنراتور تولید گاز شده و گاز حاصل از این انفجار باعث پر شدن کیسه هوا می شود. ژنراتور تولید گاز هم بخشی از سیستم کیسه هواست که در آن طی یک فرآیند شیمیایی گاز نیتروژن تولید شده و این گاز با فشار بالا باعث باز شدن کیسه قبل از برخورد سرنشین با فرمان، داشبورد، در و... می شود.

هم به دردبخور، هم دردسرساز

کیسه های هوایی مخصوصا انواع ترکیبی آنها تاکنون جان بسیاری از افراد را نجات داده و از بروز بسیاری از صدمات جلوگیری کرده است. طبق آمارهای آمریکایی، بین سال های 1987 تا 2008 میلادی، 25 هزار و 782 نفر به دلیل وجود کیسه هوا روی خودرو از مرگ نجات یافتند. در سال 1996 نیز 600 مورد توسط این کیسه ها از مرگ نجات یافتند اما در همین زمان 8 کودک که همه آنها به صورت نامناسبی در داخل خودرو قرار گرفته بودند جان شان را از دست دادند.

بسیاری از والدین نمی دانند که کیسه های هوا چگونه کار می کنند و نمی دانند که متناسب با این عملکرد، کودکان زیر 12 سال خود را در کدام قسمت خودرو بنشانند. وقتی کودکان در صندلی جلوی خودرو بنشینند، کیسه های هوایی می توانند به کودکان صدمات جدی وارد کرده و حتی کشنده باشند. خطر این کیسه های هوا وقتی راننده 30 تا 35 سانتی متر دورتر از کیسه های هوا باشد، کمتر است. برای کاهش تعداد صدمات و مرگ و میری که به وسیله کیسه های هوا ونگهداری ناصحیح کودکان ایجاد می شود، رانندگان باید از نکات ایمنی خودرو مطلع باشند.

خطر کیسه هوا برای کودکان و نوزادان
ایمن ترین جا برای کودکان 12 سال و پایین تر، صندلی عقب ماشین است. کیسه های هوایی می توانند برای کودکان زیر 12 سال خطرناک باشند. از آنجایی که کیسه های هوایی جانبی با سرعت بسیار زیاد یعنی سریع تر از یک چشم به هم زدن پر از باد می شوند و این قدرت می تواند به شدت به کودکان زیر 12 سال صدمه برساند، اگر کودکی در قسمت جلوی خودرو و به طور ناصحیح روی صندلی کودک نشانده شود و به داشبورد نزدیک باشد، ممکن است در معرض صدمات جدی و مرگ باشد.

نوزادان با صندلی کودک هرگز نباید در صندلی جلوی خودرو با کیسه های هوایی جانبی قرار داده شوند، چرا که ممکن است هنگام باد شدن سریع، کیسه هوا به شدت زیاد به کودک برخورد کرده سبب صدمات جدی و حتی مرگ نوزاد شود. نوزادان زیر یک سال و با وزن 9 کیلوگرم که سر و گردن شان قادر به تحمل نیروی ناشی از کیسه هوا و تصادف نیست، باید در صندلی کودک و در عقب خودرو قرار داده شوند. آنها همچنین در معرض خطر صدمه با کیسه های هوایی جانبی هستند. ایمنی کودکان کمتر از 12سال وقتی به طور صحیح در صندلی عقب می نشینند تا 29 درصد بیشتر می‏شود، حتی اگر ماشین کیسه هوا نداشته باشد.

توصیه هایی به والدین
والدین باید در مورد تعداد کیسه هوایی و محل آنها در خودروی خود کاملا اطلاع داشته باشند و نحوه عملکرد آنها را بدانند. ایمن ترین جا برای کودکان صندلی مخصوص کودک و در عقب خودرو است که به طرز صحیح با کمربند بسته شده همچنین در عقب است، مخصوصا وقتی که خودرو دارای کیسه های هوایی جانبی برای سرنشینان است. کیسه های هوایی جانبی ایمنی بزرگسالان را در تصادفات از کنار افزایش می دهند اما کودکان در معرض خطر صدمات جدی هستند. حتی اگر خودروی شما مجهز به پیشرفته ترین نوع کیسه های هوایی است، باز هم ایمن ترین جا برای کودکان 12 ساله و پایین تر صندلی عقب ماشین است.

اگر قدتان کوتاه است...
بسیاری از رانندگانی که توسط کیسه های هوایی جان خود را از دست می دهند، افراد کوتاه قد و دارای جثه کوچک هستند. بستن کمربند ایمنی و قرار دادن صندلی بسیار نزدیک به فرمان سبب بروز خطرات بیشتر و صدمات با کیسه هوایی می شود. اگر قدتان کوتاه است، تا جایی که ممکن است از فرمان دور شوید.

اگر سن تان بالاست...
افراد سالمند هم نظیر سایر سرنشینان خودرو که در جلو می نشینند، باید به طور صحیح در صندلی بنشینند و تا جایی که ممکن است صندلی جلو را عقب ببرند.

اگر باردارید...
خانم های باردار هنگام نشستن در خودرو باید کمربند ایمنی خود را ببندند و یک بخش کمربند باید در زیر شکم آنها قرار بگیرد. زنان باردار باید مراقب باشند که هرگز کمربند را بالا یا روی شکم خود قرار ندهند. کمربند را از روی ران ها و لگن و زیر شکم عبور داده و از روی شانه و بین دو سینه و گردن عبور دهند. وجود کیسه های هوایی جلو و جانبی بهترین ایمنی را برای زنان باردار ایجاد می کند اما در هر حال زنان هم باید مانند سایر افراد احتیاط کنند. باید در وضعیت صحیح روی صندلی بنشینند و تا جایی که امکان دارد صندلی را عقب ببرند و مطمئن شوند که کمربند کاملا در هر جا و مکان محکم بسته شده است.

تاریخچه کیسه های هوایی
در بسیاری از کشورها وجود کیسه های هوایی جزو استانداردهای جدید خودروها محسوب می شود. کیسه های هوایی برای اولین بار به عنوان یک وسیله ایمنی مکمل کمربند در هواپیما مورد استفاده قرار گرفت ولی اندکی بعد استفاده از آن در خودروها رونق گرفت. در سال های اولیه نصب این کیسه ها اختلاف نظرهایی در خصوص کارایی آنها بین متخصصان به وجود آمد و حتی گزارش هایی مبنی برکشته شدن تعدادی از کودکان ارایه شد که به تدریج و با انجام آزمایش های متعدد بسیاری از اشکالات رفع شد و روی امنیت بیشتر سرنشینان خودرو تحقیقات بیشتری صورت گرفت.

در سال 1968 فردی به نام آلن برد تکنولوژی حسگر را برای این کیسه ها طراحی کرد. حسگر و سیستم ایمنی اولین سیستم کیسه های هوایی الکترومکانیکال در خودرو در جهان بود. اما قبل از آن یعنی در سال 1950 واترلیندرر آلمانی و جان هدریک آمریکایی سیستم های هوایی فشرده را برای کیسه های هوایی تعریف کردند که با تماس یا توسط راننده کنترل می شدند. کم کم محققان فهمیدند که هوای فشرده نمی تواند با سرعت کافی وارد کیسه هوا شود. در سال 1953 بالش های ایمنی در خودرو که با سرعت باد می شد، مورد استفاده قرار گرفت.

در سال 1971، کمپانی فورد کیسه هوایی را که با سرعت باز می شد، طراحی کرد. شرکت ژنرال موتورز این کیسه هوایی را در اتومبیل شورلت امتحان کرد. در سال 1973 تورونادو اولین ماشین دارای کیسه هوایی سرنشینان بود که برای فروش به عموم عرضه شد. از سال 1998 این کیسه ها برای همه خودروها ضروری شد.

در «فرهنگ فارسی عمید»، «عقده ی حقارت» به حالت سرکوفتگی و افسردگی همراه با کینه توزی که به سبب ناکامی و تحمل رنج و خفت و حقارت پدید می آید، تعریف شده است. با وجود تصورات مردم، «عقده ی حقارت» دارای ماهیت فطری نبوده و اختصاص به طبقه یا قشر معینی ندارد، بلکه عارضه ای ست که علل پیدایش آن را باید در تربیت و پرورش اولیه ی فرد و روابط و مناسبات متقابل او با محیط در دوران کودکی تا بلوغ جست و جو کرد.

«احساس حقارت»، به خودی خود نشانه ای از حقارت نفس نیست، بلکه آن چه آن را به صورت یک عقده یا ضایعه ی دردناک روانی درمی آورد، این است که از درک و پذیرش آن خودداری کنیم، از مواجهه با آن بهراسیم و با پنهان ساختن آن در اعماق ضمیر خویش، سعی کنیم از طریق واکنش های نادرست و غیرمعقول، آن را جبران کنیم. در «احساس حقارت»، شخص را می توان به سهولت به طرف پیشرفت ها و پیروزی ها راهنمایی کرد اما وقتی «احساس حقارت» به «عقده ی حقارت» تبدیل شد، علاوه بر این که امکان اصلاح و تبدیل آن به یک قدرت سازنده مشکل خواهد بود، به قدرت مخربی نیز تبدیل خواهد شد که احتمال دارد شخص را به طرف جنایت و خیانت و خودکشی نیز سوق دهد.

«پیاژه» معتقد است اشخاصی که از «عقده ی حقارت» رنج می برند، ممکن است کوشش کنند جنبه هایی که موجب ایجاد احساس حقارت در آنان می شود را از دیگران پنهان دارند و این احساس را از ذهن خود محو کنند و اصولاً سعی داشته باشند وانمود کنند که بالاتر از هرکس دیگری قرار دارند و بسیار متکی به خود و متعهد به نفس می باشند اما از آن جا که واقعاً و باطناً به خودشان اعتماد ندارند، در این تظاهر مبالغه می کنند. برای این اشخاص، دنیا جای ستیز و دشمنی ست. حال اگر «عقده ی حقارت» موجب غرور یا وحشت، دروغ گفتن یا اتکای شدید به دیگران گردد، این فرد هرگز از روابط خود با دیگران راضی نخواهد بود و هروقت که می خواهد به دیگران نزدیک شود، به اندازه ی کافی نسبت به آنان هم دردی و تفاهم نشان نمی دهد.

علل ایجاد احساس حقارت:

1ـ پرخاش و سخت گیری والدین:

پیدایش صفات و ویژگی های رفتاری هر فرد در سنین بالاتر، به نحو قاطع و مؤثری از رویدادهای عاطفی و تجارب دوران طفولیت او مایه می گیرد؛ یعنی همین وقایع و تجارب دوران کودکی هستند که عامل بنیانی مسمومیت یا بیماری روان آدمی در سنین بعد به شمار می روند. وقتی کودک در مقابل دیگران -به خصوص در مقابل همسالان و همبازی های خود- مورد پرخاش و اهانت قرار می گیرد و این کار تا جایی پیش می رود که اطرافیان هم کم کم همین رفتار را با او در پیش می گیرند، احساس حقارت در کودک شروع به جوانه زدن می کند.

در واقع بسیاری از زخم های روانی و نابسامانی های روحی، از دوران طفولیت در کودک ایجاد می شود و شاید اغراق نباشد اگر بگوییم انسان در گهواره اش ساخته می شود؛ همان گونه که اگر یک نهال کوچک را به هر شکل خم کنیم، آن خمیدگی را در تمام مراحل رشد حفظ خواهد کرد، بنای شخصیت آدمی نیز چنان است که بر پایه ی تربیت و ادراکات اولیه ی او پرداخته و استوار می گردد.

2 ـ نقص عضو:

منظور از نقص یا ضایعه، وجود هر نوع تغییر یا شرایط خاص در اعضا و اندام های بدن می باشد که آن را از شکل و وضع طبیعی خارج سازد. این ضایعات نه از جهت زیانی که به وضع جسمانی یا سلامت شخص وارد می سازد، بلکه به سبب اثر نامطلوبی که در برخوردها و روابط اجتماعی می گذارد، شخص را به سوی بیزاری از آدم ها، انزواطلبی و ترس درون سوق می دهد.

3 ـ شرایط تربیت:

کودکی که در گلخانه ی امن و آسوده ی خانواده دور از مسؤولیت ها و واقعیات زندگی، نازپرورده شده و در رویارویی با جامعه و مردمانش که از یک سو با تفاهم و درک متقابل نیازها و از سوی دیگر، با قبول ضرورت تنازع و رقابت، راه سازندگی و پیشرفت را هموار ساخته اند، جز شکست و تباهی و درک حقارت خویش، نصیبی نخواهد یافت.

درمان حقارت:

در حقیقت، مشکل اصلی این نیست که چه نقاط ضعف یا نقصی وجود دارد و یا در چه زمینه هایی احساس حقارت می شود، بلکه آن چه اهمیت دارد، تلقی شخصی از این مسائل و واکنشی ست که در قبال آن ها از خود نشان می دهیم. هرگاه از پایگاه رفیع قدرت و شجاعت به پستی های ضعف و حقارت درون بنگریم و به نیروی خرد و اراده، آن ها را از وجود خود برانیم، به زودی افق زندگی به نور و نیک بختی و سلامت نفس، روشن خواهد شد اما اگر احساس خواری و حقارت را به درون خویش راه داده و بر استیلای آن گردن نهیم، در زمانی کوتاه، شخصیت ما را به فساد و تباهی کشانده و جسم و روان مان را بیمار خواهد ساخت؛ بنابراین برای علاج پیدایش «حقارت» در شخصی که دچار ضعف یا ضایعه ی عضوی می باشد، باید با پرورش ذوق و استعداد و توانایی او در دیگر زمینه ها، بتوانیم عرصه ی بروز و ظهور و ارزش های مثبت و پیروزی هایش را شکوفا سازیم.

همچنین در مورد کودک نازپرورده نیز باید هنگامی که به دوره ی بلوغ و جوانی رسید، به هر نحو که شده، این موضوع را بپذیرد و درک کند که او آدمی ست مانند همه ی آدم ها و به هیچ عنوان منحصربه فرد و بهترین نمی باشد. باید این را به درستی بفهمد که افراد جامعه در هیچ شرایطی ملزم نیستند که همچون پدر و مادرش به خواسته های او تمکین کنند، خودکامگی اش را بپذیرند، خطاهایش را به آسانی ببخشایند و در همه حال، به تحسین و ستایش اش زبان بگشایند. او باید بیاموزد که با شجاعت و استقامت و بردباری، واقعیات زندگی را پذیرا گردد و به یاری تفاهم و دوستی و همکاری، به نیک بختی واقعی دست یابد.

همین مطالبی که در مورد کودکان نازپرورده بیان کردیم، عیناً در مورد کسانی که در دوران طفولیت، گرفتار بیزاری و نفرت اطرافیان بوده اند نیز صادق است. انعکاس رفتار ظالمانه ی محیط، از این کودکان معصوم، شخصیت هایی بدبین و کینه توز و عاری از عشق و خصایل نیک انسانی می آفریند و رابطه ی آنان را با جامعه در سن نسبی خطرناک قرار می دهد. بازگشت چنین فردی به زندگی سالم و ثمربخش، در گرو بازآفرینی شخصیت و صفات کاملی ست که بتواند دوستی و احترام دیگران را به سوی او جلب کرده و متقابلاً اعتماد و اعتقاد او را به شایستگی خویش افزایش و استحکام بخشد؛ بنابراین باید به این واقعیت رهنمون گردد که اگر در کودکی از عشق و ملاطفت بی نصیب مانده، می تواند با گذشت و خویشتن داری، شجاعت، کوشش و استقامت، در بزرگی چنان گردد که همه به او به دیده ی تحسین و ستایش بنگرند و دست دوستی به جانبش دراز کنند.

بنابراین برای آن که بتوان با «عقده ی حقارت»، به سازشی منطقی رسید یا آن را از وجود خویش دور ساخت، لازم است درباره ی آن شناسایی کافی پیدا کرد. وقتی انسان در گزینش هدف های زندگی خود، اندیشه های خام و بی حاصل می پرورد یا سعی می کند با محال درآویزد و یا تنها تمایلات و منافع شخصی را وجهه ی همت و کوشش خویش قرار می دهد، مفهوم اش این است که راه گریز خود را در شکست و نومیدی می جوید؛ چرا که احساس حقارت و ترس از قبول تعهد و مسؤولیت است که ما را از انتخاب هدف هایی که مستلزم ایجاد رابطه ی منطقی با جامعه و تلاش مشترک و دسته جمعی ست، برحذر می دارد.

پس آن جا که هدف ها بی سرانجام می مانند و تلاش ها در بیهودگی پایان می گیرند، ضعف و حقارت، موجه و پیروز می شوند و احساس می شود که شکست و نامرادی، سرنوشت مقدر انسان است و ستیز با آن چه مقدرشده، بی فایده است؛ برعکس، تلاش و پیکار به خاطر تحقق هدف های عالی انسانی هرگز شکست و دلسردی در پی نخواهد داشت زیرا در این رهگذر، شرط موفقیت، تنها وصول به هدف نیست، بلکه درک و احراز آن فضائل و ارزش های معنوی ست که فرد را به کوشش برمی انگیزد و تعالی شخصیت فرد، خود بالاترین پاداش و توفیقی ست که به این کوشش داده می شود.

به نقل از کی اس ال نیوز، زنان پس از دیدن سوسک بلافاصله با زدن جیغ، ترس ناشی از دیدن این حیوان موزی را بروز داده و از شدت استرس درونی شان می کاهند اما مردان نمی توانند احساساتشان را بروز دهند و دچار نوسان ضربان قلب می شوند.

در این تحقیق مشخص شده که مردان از یک سو به دلیل شنیدن صدای جیغ زنان و سپس دیدن سوسک ها و از سویی دیگر به دلیل اینکه می بایست این حیوانات موزی را بکشند دچار نوعی نوسان شدید روحی و ترس درونی می شوند که این ترس می تواند منجر به سکته قلبی شده و خطر مرگ ناگهانی را افزایش دهد.

در نتایج این تحقیق اعلام شده که مردان بهتر است به جای حفظ غرورشان در جمع بلافاصله پس از دیدن این حیوانات موزی ترس شان را با زدن فریاد بروز دهند تا عمر طولانی تری داشته باشند.

بیزقولک اما بازیگوشی می کند؛ آقای خانه مجبورش می کند بنشیند و حساب کند.

بیزقولک می گوید: بابا آخه یه شاخه گل ؛ دو شاخه گل؛ سه شاخه گل؛ چرا احمد باید این همه گل داشته باشه مگه گل فروشی داره؟

آقای خانه می گوید: بله؛ بله تو فرض کن گل فروشی داره!

بیزقولک دوباره نگاهی به مسئله می اندازد و با دلخوری می گوید: اووووه سیمین هم که گل فروشی داره!

آقای خانه می گوید: خودت رو لوس نکن حساب کن ببینم چند تا می شه خیلی آسونه.

بیزقولک باز هم نگاهی می اندازد و ناگهان گویی چیزی کشف کرده باشد می گوید:

بابا می گما اگه احمد بیاد گل هاش رو بده به سیمین خیلی جالب می شه ممکنه بینشون ازدواج اتفاق بیفته. می خوای حساب کنم ببینم اگه گل هاش رو بده به سیمین روی هم چند تا گل دارن؟ بعد می تونن با هم یه گل فروشی بزرگتر بزنن.

مهندسان موسسه تحقیقاتی ارتش ایالات متحده در مریلند، دانشگاه کیس وسترن کلیولند و دانشگاه فری بورگ سوئیس، توانسته اند نوع خاصی از پلاستیک را به نام پلیمر ابرمولکول فلزی (metallo-supramolecular) تولید کنند که با تابش نور لیزر به آن، خود را ترمیم می کند.

به گزارش نیوساینتیست، بر خلاف پلیمرهای معمولی مثل پلی استیرن که لیوان های موجود در ماشین های خودکار فروش قهوه و ... از آن ساخته شده، یا پلی کربنات شفافی که روی سی دی ها چاپ می شوند، پیوند بین مولکول های پلیمرهای پلاستیکی جدید از نوع «کووالانسی»- که اتم ها، الکترون به اشتراک می گذارند- نیست.

در عوض، بخش های اصلی «ماکارونی مانند» این مواد، به گروه های «لیگاند» منتهی می شوند که برای پیوند یونی، تمایل به اتصال به گروه هایی با هسته آزاد «روی» دارند. وقتی پرتوهای فرابنفش به این گروه های «روی» برخورد می کند، آن ها انرژی را جذب کرده و به گرما تبدیل می کنند؛ این گرما، همان انرژی مورد نیاز برای عملیات «خود-ترمیمی» است.

ترمیم سطوح شکسته

کریستوفر فدر و همکارانش در دانشگاه کیس وسترن یک برگه 0.4 میلی متری پلیمر را انتخاب کرده و شکافی به عمق 0.2 تا 0.3 میلی متر در آن ایجاد کردند. بعد پرتوهای فرابنفش لیزر را با قدرت یک وات، برای مدت 30 ثانیه به هر شکاف تاباندند و متوجه شدند که شکاف به طور کامل از بین رفته است.

البته این اولین بار نیست که محققان به سراغ چنین سوژه ای رفته اند؛ در سال 2008 / 1387، لودویک لیبلر، شیمیدانی از موسسه آموزش عالی شیمی و فیزیک صنعتی (ESPCI) پاریس، پیوند مولکولی دیگری را (پیوند هیدروژنی که به نسبت پیوند مولکولی پلیمر جدید، ضعیف تر است) برای تولید پلاستیکی با قابلیت خود- ترمیمی، تحت کنترل درآورد؛ این پلاستیک به سادگی و تنها با فشردن دو طرف شکافی که در آن ایجاد شده بود، خود را ترمیم می کرد.

همچنین نیسان، تولید کننده ژاپنی خودرو، از شیوه مشابهی برای تولید رنگ های ضد خش خود-ترمیم برای خودرو و گوشی تلفن استفاده کرده است.

حالا گروه کیس وسترن قصد دارند برای ترمیم انواع مختلفی از پلیمرها از اشعه های لیزر کمک بگیرند اما باید در مورد ترکیب لیزرها و پلیمرها بیشتر محتاط باشند، چراکه بر اساس گزارش نشریه«نیچر»، اجسامی که فلز بیشتری دارند، میزان ترمیم شان کم تر است.

هیچ بعید نیست که روزی محققان بتوانند عینک های پلی کربناتی، مثل عینک های هری پاتر بسازند!

یک روز از او فرصت گرفت. شب هنگام در این اندیشه بود که چه چاره ای بیندیشد و همچنان عاجز مانده بود که ناگهان کسی درب خوابگاهش را به صدا در آورد. فرعون پرسید کیستی؟

ناگهان دید که شیطان وارد شد. شیطان گفت خاک بر سر خدایی که نمیداند پشت در کیست. سپس وردی بر خوشه انگور خواند و خوشه انگور طلا شد. بعد خطاب به فرعون گفت من با این همه توانایی لیاقت بندگی خدا را نداشتم آنوقت تو با این همه حقارت ادعای خدایی می کنی؟

پس شیطان عازم رفتن شد که فرعون گفت چرا انسان را سجده نکردی تا از درگاه خدا رانده شدی.

یطان پاسخ داد: زیرا میدانستم که از نسل او همانند تو به وجود می آید.

هنرمندم ولی انسانیت دارم!

بیش از 50 سال است که افراد مشهور با یونیسف همکاری می کنند و تا کنون تلاشهای زیادی در زمینه های مختلف از جمله جهت تغییر سیاستهای دولت ها به نفع کودکان، اطلاع رسانی در میان عموم نسبت به مسائل کودکان و جمع آوری کمک برای برنامه های یونیسف انجام داده اند.

1_مهتاب کرامتی، سفیر حسن نیت یونیسف:

مهتاب کرامتی هنرمند و بازیگر سینما، قرارداد همکاری با یونیسف ایران دارد تا به عنوان سفیر حسن نیت یونیسف در ایران باشد.
مهتاب کرامتی دومین چهره شناخته شده پس از فوتبالیست معروف علی دایی است که سفیر حسن نیت یونیسف ایران شده است. دیگر سفرای حسن نیت یونیسف در جهان عبارتند از: سوزان سارندون، سر راجر مور، محمود قابیل، راجر فدرر و جکی چان و...

همکاری مهتاب کرامتی با یونیسف ایران:

سال 1384با شرکت در نهضت اطلاع رسانی یونیسف با عنوان «متحد برای کودکان - متحد علیه ایدز» آغاز کرد.
سال 1385 رسما به سمت سفیر حسن نیت یونیسف در ایران منصوب شد.
از سال 1385 تا اکنون در فعالیت های و نهضت های اطلاع رسانی متعددی به نفع کودکان شرکت کرده است. (سفرای حسن نیت یونیسف هر دو سال به شرط رضایت خودشان و با توافق دفتر یونیسف مربوطه، در سمت خود ابقا می شوند.)

صحبت دیگران در مورد حضور کرامتی در یونیسف:
مهتاب کرامتی: این باعث افتخار من است که در سمت خود به عنوان سفیر حسن نیت یونیسف ایران باقی بمانم. قصد دارم دامنه تعهدات خود را نسبت به کودکان گسترش دهم. از دیگر هنرمندان کشورم نیز دعوت می کنم من را در این راه همراهی کنند، تا بتوانیم با کمک یکدیگر نیازهای کودکان در معرض آسیب را به کانون توجه بیاوریم و اطلاع رسانی مناسبی درباره وضعیت کودکان و نوجوانانی که به حاشیه رانده شده و یا نادیده گرفته شده اند، انجام دهیم.
پال هالس هوف، نماینده یونیسف در ایران: مهتاب کرامتی نه تنها یک بازیگر موفق در عرصه سینما است، بلکه بازیگری بسیار عالی در صحنه خدمات بشردوستانه نیز است. تعهد و علاقه وی نسبت به کودکان تحسین برانگیز است و به طور مستقیم و قابل لمسی به بهبود وضعیت زندگی آنان کمک کرده است. همکاری با خانم کرامتی شانس بزرگی است و امیدواریم با حمایت وی بتوانیم هنرمندان بیشتری را حول محور حمایت از کودکان ایران بسیج کنیم.

2_بهرام رادان، سفیر برنامه جهانی غذا:

بهرام رادان که از طرف سازمان ملل به عنوان اولین سفیر ایرانی برنامه جهانی غذا (WFP) انتخاب شده، در نخستین فعالیت خود از مهمان شهر شهید ناصری در ساوه بازدید کرد تا از وضعیت غذایی و معیشت پناهندگان افغان ساکن در این مهمان شهر مطلع شود.
بیش از یک میلیون پناهنده افغان در ایران حضور دارند که 35 هزار نفر آنها در مهمان شهرها ساکن هستند و از خدمات بهداشتی، غذایی و آموزشی بهره می برند.
وی به مدت یک سال به عنوان سفیر برنامه جهانی غذا ماموریت یافته و در صورت توافق، این ماموریت به مدت دو سال تمدید می شود.
بهرام رادان که از ابتدای سال 1389 به عنوان اولین سفیر سازمان ملل در ایران در برنامه جهانی مبارزه با گرسنگی انتخاب شده بود، همزمان با روز جهانی غذا اعلام کرد که به دلیل نبودن بستر مناسب برای فعالیت درست، از ادامه کار انصراف می دهد.

3_فاطمه معتمدآریا، سفیر مبارزه با فقر:

در مراسمی که طی ساعات پایانی 13 اسفند 1386 در فرهنگسرای نیاوران برگزار شد، فاطمه معتمدآریا در حضور جمعی از هنرمندان و اهالی سینما، به عنوان نخستین سفیر موسسه خیریه مهرآفرین معرفی شد.
معتمدآریا: ما همه سهمی داریم پس سهم خودمان را برداریم و بقیه را به آن هایی که نیاز دارند، بدهیم. امیدوارم بتوانم شایسته باشم و این جمع مهربان را دوباره دور هم جمع کنم.

4_محمد نوری:

نوری دست به خیر داشت به این معنی که بسیار در کارهای خیریه شرکت می کرد، کنسرت های خیریه برای مراکز مختلف می گذاشت و یا بخشی از در آمد حاصله از کنسرتش را به امور خیریه اختصاص می داد. کمک به هنرمندان جوان از جمله ویژگی های ناب او بود. او به خیلی ها بدون حب و بغض کمک کرد تا بتوانند در مسیر هنری به راحتی و آسودگی گام بردارند. نمونه اش کمک برای برپایی گروه کر نوری بود.

عباس جعفری دولت آبادی در گفتگو با مهر در مورد حادثه کودک آزاری که گزارش تصویری و تشریحی آن از خبرگزاری مهر منتشر شده بود، گفت: به محض مشاهده این گزارش بازپرس ویژه به سرعت برای بررسی آخرین وضعیت این دختر بچه به بیمارستان اعزام شد تا این موضوع را پیگیری کند.

وی افزود: بازپرس پس از مشاهده جراحات و گزارش پزشکی قانونی دستور بازداشت ناپدری را صادر کرده و این شخص هم اکنون در زندان است.

دادستان تهران با قدردانی از بازپرس پرونده گفت: در این باره باید هر چه سریع تر اطلاع رسانی شود چرا که افکار عمومی را به شدت جریحه دار کرده است.

جعفری دولت آبادی اظهار داشت: بر اساس قانون، کودک آزارها با مجازاتهای تعزیری روبرو هستند که در این پرونده به سبب شدت بالای آزار جسمی حداکثر مجازات برای متهم لحاظ می شود که دو سال حبس است و اگر موجبات قصاص شود در این مورد قصاص هم صورت می گیرد که به رای قاضی بستگی دارد.

دادستان پایتخت با بیان اینکه در قانون به تنبیه در حد مجاز و متعارف و تذکر دادن اشاره شده، گفت: ضرب و شتم کودکان از طریق شلاق و یا سوزاندن تنبیه غیر متعارف است و در مواد 3 و 4 قانون حمایت از کودکان و نوجوانان نیز به مجازات این متهمان اشاره شده است و دادستانها باید این موضوعات را پیگیری کنند که در مورد این پرونده متهم روز شنبه به دادگاه می رود.

وی از شهروندان تهرانی خواست تا در صورت مشاهده هر گونه کودک آزاری به دفتر دادستان به شماره 33114136 تماس بگیرند.

به گزارش خبرگزاری مهر دختر بچه هشت ساله روز سه شنبه به بیمارستان رسول اکرم(ص) تهران اعزام می شود که به گفته متخصص پزشکی قانونی آثار شلاق و سوزاندن با سیگار در نقاط مختلف بدن و شکستگیهای متعدد از ناحیه دست و سر در او مشهود بوده و ظاهرا با مادر معتاد و ناپدری اش زندگی می کرده است.

مملکت خراب شده ما!!!!!

برچسب ها : برنامه نوروزي, برنامه نوروزي شبكه دو سيما, بنيامين, خواننده معروف پاپ, درامد هنرمندان, دستمزد بنيامين, دستمزد حامداد بهداد, صدا و سيما

بر اساس این گزارش او برای حضور در برنامه نوروزی شبکه دو سیما مبلغ ۴۰ میلیون تومان دریافت کرده است. /از سوی دیگر کارمندان و برنامه سازان صدا و سیما پس از اطلاع از چنین پرداختهایی از جانب سازمان مربوطه از عدم پرداخت دستمزدهایشان گلایه کردند.
بنیامین خواننده معروف پاپ  ۴۰ میلیون تومان برای حضور در یک برنامه نوروزی دریافت کرد.

بر اساس گزارش دریافتی خبرنگار فرهنگی شفاف ، بنیامین برای حضور در برنامه نوروزی شبکه دو سیما مبلغ ۴۰ میلیون تومان دریافت کرده است. این چنین رقم‌های نجومی برای حضور بازیگران و خوانندگان معروف در شبکه‌های سیما امری عجیب نیست چرا که چندی پیش هم حامداد بهداد برای حضور در یکی از شبکه‌های سیما چنین رقمی را دریافت کرده بود.

پرداخت چنین مبالغی برای حضور ۴۵ دقیقه‌ای این قشر سبب نارضایتی بازیگران و خوانندگانی شده است که میدانی برای معروف شدن آنها مهیا نشده و از سوی دیگر کارمندان و برنامه سازان صدا و سیما پس از اطلاع از چنین پرداختهایی  از جانب سازمان مربوطه از عدم پرداخت دستمزدهایشان گلایه کردند.