اطلاعات عمومی

1) آرامش
حتی یک مورد سوگواری شدید یا زدن به سر و صورت دیده نشد. میزان تأثر و اندوه بطور خود بخود بالا رفته بود.

2) وقار
صفوف منظم برای آب و غذا. بدون هیچ حرف زننده یا رفتار خشن.

3) توانمندی
بعنوان نمونه معماری باورنکردنی بطوری که ساختمانها به طرفین پیچ و تاب میخوردند ولی فرو نمی ریختند.

4) رحم و شفقت
مردم فقط اقلام مورد نیاز روزانه خود را تهیه کردند و این باعث شد همه بتوانند مقداری آذوقه تهیه کنند.

5) نظم
غارتگری دیده نشد. زورگویی یا از دست دیگران ربودن دیده نشد. فقط تفاهم بود.

6) ایثار
پنجاه نفر از کارگران نیروگاه های اتمی ماندند تا به خنک کردن دستگاهها ادامه دهند.

7) مهربانی
رستورانها قیمتها را کاهش دادند. یک خودپرداز بدون محافظ دست نخورده ماند. دستگیری فراوان از افراد ناتوان.

8) آموزش
از بچه تا پیر همه دقیقا میدانستند باید چکار کنند و دقیقا همان کار را کردند.

9) وسایل ارتباط جمعی
در انتشار اخبار بسیار خوددار بودند. از گزارش های مغرضانه خبری نبود. فقط گزارشهای آرامبخش.

10) وجدان
هنگامی که در یک فروشگاه برق رفت، مردم اجناس را برگرداندند سرجایشان و به آرامی فروشگاه را ترک کردند.

در دنیا هیچ چیزی به اندازه آموختن برای ساختن یک زندگی انسانی اهمیت ندارد و این آموزش از هر قوم و ملیتی میتواند باشد.

همه ما دوستانی داریم و طبعا به نوعی از دوستی‌هایمان لذت می‌بریم. بعضی از ما دوستان نزدیک و صمیمی داریم اما در اینجا این سؤال مطرح می‌شود که چه مواردی باعث می‌شود که یک دوست به رفیقی حقیقی و واقعی تبدیل شود؟ چه جزئیاتی وجود دارد که یک دوست واقعی را از یک دوست معمولی جدا کرده و تفاوتش را برای ما آشکار می‌کند؟

رابطه دوستی یکی از مهم‌ترین روابطی است که ما در زندگی‌مان درصدد بهبود و پیشرفت آن هستیم. ممکن است یافتن دوست، کار بسیار آسانی باشد اما یافتن دوستی که در طول رابطه و در مواقعی که ما با سختی‌ها و مشکلاتی مواجه می‌شویم بخواهد و بتواند به کمکمان بیاید و در واقع یافتن یک دوست حقیقی، سخت است. حقیقت این است که با وجود داشتن پدر و مادر و اقوام، هنوز هم بسیاری از مردم برای گذراندن اوقات فراغت به دوستانشان وابسته هستند و بیشتر وقتشان را با دوستانشان می‌گذرانند.

در اینجا، به بیان 7 مورد از خصوصیات دوست واقعی می‌پردازیم:

1- بهترین‌ها را برای شما ‌می‌خواهد؛ یک دوست واقعی همیشه بهترین آرزوها را برایتان دارد. اگر او دریافت که شما در زندگی‌تان شخص موفقی هستید و اهدافتان در حال پیشرفت و موفقیت است، حتما از شما حمایت خواهد کرد.

2- پشتیبان شماست؛ اگر شما هم‌اکنون با یک مشکل روبه‌رو شده‌اید، می‌توانید دوست واقعی‌تان را تشخیص دهید زیرا دوست واقعی سعی می‌کند که در این مواقع از درد و غم‌تان بکاهد و شما را از این جریان احساسی که در آن به سر می‌برید، بیرون آورد.

3- صداقت دارد؛ یک دوست واقعی کسی است که با شما صادق باشد و وقتی از او کمک خواستید، او حرفی نمی‌زند که شما را راضی و خوشحال کند بلکه او چیزی را خواهد گفت که فکر می‌کند به صلاح شماست. دوست حقیقی، شما را نصیحت می‌کند، در همه حال پشتیبان و حامی شماست و در مواقع مختلف به شما کمک می‌کند و شما را به راه درست و مثبت هدایت می‌کند.

4- در مورد شما قضاوت نمی‌کند؛ یک دوست واقعی همیشه حامی شماست. او شما را همین‌طور که هستید، قبول دارد و می‌پذیرد و هیچ‌گاه تلاش نمی‌کند که شما را تغییر دهد. او شخصیت شما را با تمامی موارد مثبت و منفی قبول دارد.

5- به حرف‌هایتان گوش می‌دهد؛ دوستانی وجود دارند که در مواقعی که همه چیز رو به راه است با شما می‌مانند اما وقتی که شما با یک مشکل روبه‌رو می‌شوید، آنها ناپدید می‌شوند و در حل کردن مشکل شما هیچ کمکی نمی‌کنند؛ برعکس دوست واقعی کسی است که وقتی دید که شما با مشکل مواجه شده‌اید، دست کمک و یاری به سوی شما دراز کند.

6- شما را جزئی از زندگی‌اش قرار می‌دهد؛ یک دوست واقعی، شما را به بقیه دوستانش به‌خصوص خانواده‌اش معرفی می‌کند و شما را جزئی از زندگی‌اش می‌داند. در واقع شما یک نعمت یا موهبت الهی در زندگی او هستید.

7- رازدار شماست؛ یک دوست واقعی نقاط ضعف شما را بروز نمی‌دهد و رازدار شماست. رازهایتان را فاش نمی‌کند و برای شما حقه و کلکی سوار نمی‌کند. یکی از اهداف دوستی این است که به حریم و خلوت یکدیگر احترام بگذارید. یک دوست واقعی به این مهم عمل کرده و پشت‌سرتان غیبت نمی‌کند.

همیشه به یاد داشته باشید «کسی که یک دوست وفادار بیابد، یک گنج پیدا کرده است»

پس عامل شیرینی کاکائوهای موجود در بازار، شکری است که در مرحله تولید اضافه می‌شود.

اساسا کاکائوی طبیعی سرشار از مقادیر زیادی ترکیبات فلاوونوییدی محلول در چربی است که خاصیت آنتی‌اکسیدانی دارند. از آنجایی که بیماری‌هایی نظیر بیماری‌های قلبی- عروقی، دیابت، بیماری‌های مزمن کلیوی، ریوی و انواع سرطان‌ها در سراسر دنیا شیوع پیدا کرده و عامل بروزشان رادیکال‌های آزادی هستند که در بدن یا از طریق مصرف زیاد غذاهای فرآیندشده تولید می‌شوند، پس این روزها نیاز بدن ما به مواد غذایی سرشار از آنتی‌اکسیدان‌هایی مانند ویتامین E و C، بیش از پیش است.

از طرفی، شکلات تلخ منبع مقادیر بالایی آنتی‌اکسیدان به حساب می‌آید و بنابراین می‌تواند به عنوان یک ماده غذایی گیاهی سرشار از آنتی‌اکسیدان در رژیم غذایی افراد قرار داده شود. تحقیقات فراوانی که در زمینه شکلات تلخ انجام شده، نشان می‌دهد که مصرف به اندازه و متعادل آن می‌تواند حتی کنترل‌کننده بسیاری از واکنش‌های نامناسب در بدن که منجر به تصلب شرایین و ابتلا به بیماری‌های قلبی می‌شوند، باشد.

تلخ‌ها برنده‌اند

معمولا تصویری که از شکلات یا کاکائو در ذهن مردم ما نقش بسته، تصویری از همان ترکیبات فرآوری‌شده و شیرین است. لازم به ذکر است که مصرف محصولاتی که مقادیر بالایی شکر دارند، می‌تواند ذائقه افراد را به طعم شیرین عادت دهد و به علاوه کالری دریافتی روزانه آنها را هم بالا ببرد.

بنابراین، کاکائوهای خیلی شیرین نه تنها نمی‌توانند اثرات مفید و مطلوبی را که عنوان شد برای مصرف‌کننده‌هایشان بر جای بگذارند، بلکه مصرف زیاد و کنترل‌نشده آنها می‌تواند مضراتی را هم برای افراد در پی داشته باشد. به هر حال، شکلات‌های شیرین و فرآوری‌شده به عنوان یک میان‌وعده یا دسر بعد از غذا مصرف می‌شوند و این می‌تواند سرانه دریافت یا میانگین دریافت کالری روزانه فرد را به صورت قابل‌توجهی افزایش دهد و به این ترتیب زمینه‌ساز چاقی و اضافه‌ وزن آنها شود.

همان‌طور که گفته شد، کاکائوها هرچقدر تلخ‌تر باشند، طبیعی‌تر هم هستند و خواص و آنتی‌اکسیدان‌های بیشتری هم دارند. اما این را هم در نظر بگیرید که کاکائوهایی که از ترکیبات اولیه دانه کاکائو تهیه می‌شوند، در صورتی هم که کمی شکر به آنها افزوده شود، بازهم خاصیت دارند و ما نمی‌گوییم که شما باید کاکائوی صددرصد تلخ بخورید تا از خواص آن بهره‌مند شوید.

کارخانه‌های تولید کاکائو معمولا برای جلب ذائقه مشتری و خوش‌طعم شدن محصولشان به کاکائوها شکر و روغن اضافه می‌کنند و همین شکر و روغن اگر از حد مجازشان بالاتر بروند، می‌توانند باعث تخریب ذائقه و مشکلات دیگر شوند. به همین دلیل است که ما می‌گوییم تا جایی که می‌توانید شکلات‌های تلخ‌تر را بخورید و از خیر مصرف کاکائوهای خیلی شیرین بگذرید.

نشانه تقلب

متاسفانه یکی از نگرانی‌هایی که در مورد کاکائو وجود دارد، افزایش انواع تقلبی و غیر استاندارد آن در کشور است. این محصولات تقلبی از کاکائوی سالم و طبیعی تهیه نمی‌شوند و به علاوه روغن‌های بسیار نامرغوب برای تولید آنها به کار می‌رود.

تولیدکنندگان این محصولات معمولا برای از بین بردن طعم و بوی بد روغن‌های نامرغوبشان، شکر فراوانی به این کاکائوها اضافه می‌کنند و همین شکر و روغن می‌توانند زمینه‌ساز ابتلا به بسیاری از بیماری‌ها شوند. بنابراین، هرچند که کاکائو یک ترکیب گیاهی است و اصلا طعم شیرینی ندارد و مصرف متعادلش می‌تواند مفید باشد اما مصرف منظم انواع تقلبی و غیراستاندارد آن می‌تواند افراد را به دردسر بیندازد.

با این حساب مشتریان پر و پا قرص کاکائوی تلخ باید حواسشان باشد که محصولی را تهیه کنند که مورد تایید اداره نظارت بر مواد غذایی، آشامیدنی وزارت بهداشت و اداره استاندارد باشد. بنابراین، شما چه بخواهید شکلات تلخ داخلی بخرید و چه نوع خارجی آن را، باید ببینید که آن محصول پروانه ساخت و مهر استاندارد و مجوز ورود و پخش در کشور را دارد یا نه و همیشه از انواع استاندارد با مارک‌های معتبر داخلی و خارجی استفاده کنید.

شکلات علیه بیماری‌

شاید برایتان جالب باشد بدانید طبق تحقیقی که در دانشکده تغذیه دانشگاه علوم پزشکی تهران توسط یکی از دانشجویان کارشناسی ارشد رشته تغذیه به کمک استاد راهنمایش انجام شده، معلوم شده بیمارانی که دچار بیماری‌های قلبی و عروقی یا چربی خون بالا هستند، اگر روزانه یک مقدار مشخص از شکلات تلخی با مارک معتبر را به صورت منظم مصرف کنند، تا حدودی چربی و قند خونشان کنترل می‌شود. بنابراین تحقیقات مختلف داخلی و خارجی نشان می‌دهند که مصرف به اندازه شکلات‌های تلخ می‌توانند به خاطر ترکیبات آنتی‌اکسیدانی فراوانی که دارند در پیشگیری و بعضی وقت‌ها بهبود بیماری‌هایی مانند ناراحتی‌های قلبی یا چربی خون بالا مفید باشند.

شکلات تلخ معجزه نمی‌کند!

برخی از خبرهایی که از گوشه و کنار در مورد خواص فراوان شکلات تلخ می‌شنویم، بیشتر جنبه تبلیغاتی دارند و نمی‌توانیم به آنها اطمینان کنیم. مثلا در برخی از خبرها آمده که مصرف روزانه 100 گرم از شکلات تلخ به مدت 15 تا 20 روز می‌تواند باعث کاهش فشار خون و کنترل بیماری پرفشاری خون در افراد مبتلا به این بیماری باشد، در صورتی که این موضوع بیشتر می‌تواند جنبه خبری و تبلیغاتی داشته باشد.

اینکه شکلات تلخ می‌تواند سطح چربی‌های نامناسب خون را پایین بیاورد و حتی قند خون را کنترل کند یا برای بیماری‌های قلبی عروقی مفید باشد، مورد تایید همه متخصصان تغذیه است اما از آنجایی که تغذیه علم تعادل است، ما حداکثر مصرف روزی 30 تا 40 گرم شکلات تلخ را به افراد توصیه می‌کنیم و نه 100 گرم!

گران‌ترها بهترند؟

در حقیقت، کاکائو یک ماده گران قیمت است و هرچقدر که درصد کاکائوی محصولی که می‌خرید بالاتر باشد، شما مجبور به پرداختن هزینه بیشتری هم برای خریدن آن هستید. البته این را در نظر داشته باشید که دانه کاکائو مقداری چربی دارد و این چربی هم از نوع چربی مایع است که خاصیت فراوانی دارد و مثل چربی‌های اشباع و هیدروژنه نیست.

ولی متاسفانه در خیلی از کارخانه‌ها علاوه بر چربی طبیعی خود کاکائو از روغن‌های هیدروژنه شده هم برای طعم دادن و نرم شدن به محصول نهایی استفاده می‌کنند.

با تمام این تفاسیر، اگر شما می‌خواهید که از خواص کامل کاکائو بهره‌مند شوید، باید به دنبال محصولات مناسب و استانداردی که درصد کاکائوی بالاتری دارند و به اصطلاح تلخ‌تر هستند، بروید و حد تعادل را هم در مصرف این خوراکی رعایت کنید!

او در سال 1984 در ژاپن به دنیا آمد و اکنون در توکیو زندگی و کار می‌کند. Keita دانش‌‎آموخته‌ی رشته ی تعلیم هنر دانشگاه فوکوشیما است. او در وب‌سایتش درباره‌ی تکنیکی که از آن برای بازآفرینی هنرمندانه‌ی آثار مشهور بهره می‌جوید چیزی نمی‌گوید. اما حقیقتا بایستی اقرار کنیم که کارهای او ارزشش از هزاران کلمه بیشتر است.

برخی از کارهای دیگر او را می توانید از اینجا ببینید.

خوب! خبر دروغ بود، اما خیلی‌ها مثل من که اخبار کینکت را مرور می‌کنند، حدس می‌زدند که این خبر به زودی جامه واقعیت بپوشد:

همین امروز صبح خواندم که پژوهشگران انستیتوی فناوری‌های خلاقانه در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، دروغ دیروز گوگل را واقعی کرده‌اند. آنها با استفاده از کینکت مایکروسافت و نرم‌افزاری به نام Flexible Action and Articulated Skeleton Toolkit که اختصارا FAAST نامیده می‌شود، این کار را انجام داده‌اند.

در ویدئوی کوتاهی که منتشر شده است، یکی از اعضای تیم، نشان می‌دهد که چگونه می‌توان با اشاره ایمیل را باز کرد و به آن پاسخ داد.

سال پیش همین تیم، با استفاده از همین نرم‌افزار، ترتیبی داده بود که گیمرها با حرکات بدن بازی World of Warcraft را انجام بدهند. این نرم‌افزار خوب می‌تواند 34 حرکت مختلف بدن را تشخیص بدهد.

در تراس نشسته بودم.
گذشته ام را مرور می کردم
و افرادی که در زندگی ام وجود دارند...
و خیلی چیز ها برایم روشن شد
به آرامش عجیبی دست یافتم، آرامشی اعجاب انگیز

نا امیدی، نکوهش و پیش داوری و ترس و شرمندگی را رها کردم ...
از لابلای چرخه بی پایان کنجکاوی
در باره ی این که دیگران درباره ی من چه فکر می کنند ...
و چرا احساس من را درک نمی کردند ..

و برای این که چگونه می توانم خود واقعی ام را نشان بدهم ...
راهی پیدا کردم راهی برای آزاد بودن از نگرانی هایم.

لازم نبود انسانی دگر شوم
کافی بود پی ببرم که باید همان که هستم باشم ...
و همان گونه بمانم
و بگذارم دیگران هم همان گونه که هستند باشند ...

افلاطون گفته روح دایره است
من دایره های روحم را کشف کردم
پنج دایره دور روحم کشیدم

و خودم را مرکز این دایره ها قرار دادم
مگر نمی خواستم خودم را کشف کنم؟؟؟
پس مرکز آن دایره ها خودم بودم

در دایره اول نام افردی را نوشتم که حال و هوای خوبی به من می دهند

و در دایره پنجم که دورترین دایره به مرکز بود،
نام کسانی که از دنیای من فاصله دارند و بیش ترین کشمکش را با آن ها دارم.

همه ی ما دلمان می خواهد که احساسی خوب در مورد خودمان داشته باشیم
و گاهی اوقات نداریم!
گاهی حال و هوای ما در مورد خودمان به تاثیری که دیگران روی ما می گذارند بستگی دارد.
آنهایی که در دایره آخر هستند سعی می کنند اعتماد به نفس ما را از بین ببرند.

نمی توانی کسی را مجبور کنی که دوستت داشته باشد.
گاهی حضور در کنار افراد نامناسب باعث می شود
حتی در مقایسه با تنهایی خودت بیشتر احساس تنهایی کنی.
در چنین وضعیتی تلاش برای ایجاد تغییر و تحول
ممکن است باعث شود راهت را گم کنی،
یا شاید باعث شود وجودت که تو را «تو» می کند از دست بدهی.

گاه سال ها طول می کشد تا یاد بگیری چگونه از خودت مراقبت کنی
به همین دلیل بسیار مهم است

افرادی را در اطراف خودت داشته باشی که دوستت بدارند،
حتی گاهی بیش تر از آن چه که خودت میتوانی خودت را دوست داشته باشی!

در مواجه با افراد از خودت بپرس
این فرد چه حسی در من ایجاد می کند؟
در کنار او می توانم خودم باشم؟
با او می توانم رو راست باشم؟
می توانم به او هر چه می خواهم بگویم؟
در کنار او احساس راحتی می کنم؟
وقتی او وارد اتاق می شود چه حسی به من دست می دهد؟
و وقتی می رود چه حالی می شوم؟
وقتی با او هستم احساسات واقعی ام را پنهان می کنم یا با او رو راستم؟
آیا او باعث می شود احساس حقارت کنم یا این که به خودم ببالم؟

فلسفه وجود آن 5 دایره ای که گفتم شناخت است، نه پیش داوری
پس با خودت رو راست باش،
با افرادی که در نظر تو بد خلق اند مدارا کن،
خودت را مقید نکن که چون به صرف این که با کسی در سر کار هر روز اوقاتی را می گذرانی،

باید او را در دایره اول و نزدیک به خودت جای دهی.

در دایره اول افرادی را بگذار که از صمیم جان به آنها اعتماد داری.
حتی اگر هر روز آنها را نمی بینی
ولی وجود آنها باعث حس خوب و ارزشمندی در تو می شود.

از خودت بپرس
در مورد افکار و خواسته هایم به چه کسی می توانم اعتماد کنم؟
آنها همان کسانی هستند که در دایره اول جای دارند.
با این افراد قدرتمندی ...

ارزش ها ی مشترک با آنها داری:

دوستانی خارق العاده

دایره دوم جای کسانی هست که به رشد معنوی تو کمک می کنند
مربیان، آموزگاران و شاید هم افرادی که برای تنها وقت گذرانی خوبند و بیرون رفتن و خندیدن اما
چیزی به تو اضافه نمی کنند.
ولی در عین حال هم باعث نمی شوند که حس بدی نسبت به خودت داشته باشی.

دایره سوم همکارانت و اقوامت هستند
و شاید هم آدمهای خنثی.

کسانی که نقش بسیار کوچکی در چند ساعت از زندگی تو ایفا می کنند
و تاثیر آن ها نیز تنها همان چند ساعتی است که با آنها هستی.

هیچ زمانی در غیر ساعت ملاقاتشان به آنها فکر نمی کنی.
به راحتی می شود با فرد دیگری جایگزین شوند.
افراد این دایره در محدوده کار و وظایف شان با تو هستند و لاغیر...

دایره چهارم سر آغاز عزم راسخ توست!
آنها کسانی هستند که در کار تو اخلال ایجاد می کنند.
افراد این جا لزوما با خود واقعی تو مرتبط نیستد،
حتی ممکن است رییس اداره ای باشد که دورا دور با آن در ارتباطی
افراد این دایره در زندگی اجتماعی و حرفه ات مهم هستند...

در کنار آنها نمی توانی راحت باشی
و وقتی آن ها را می بینی آشفته و پریشان می شوی.

دایره آخر جای دورترین افراد است،
جای آدم هایی است که به تو لطمه زده اند...
تحقیرت کرده اند.

کسانی که همیشه به تو انرژی منفی می دهند
و احساسات زجر آوری را با آنها تجربه میکنی...

خوب اکنون که جایگاه هر کس را تعیین کردی
اجازه نده کسانی که در دایره های آخر جای دارند
مستقیما روح و روان تو را هدف قرار دهند.

نگذار کسی اولویت زندگی تو باشد
وقتی تو فقط یک انتخاب در زندگی اویی...

بهترین حالت یک رابطه وقتی است که دو طرف در تعادل باشند.

هی چوقت شخصیت خودت را برای کسی تشریح نکن.

چون کسی که تو را دوست داشته باشد، به آن نیازی ندارد
و کسی که از تو بدش بیاید باور نمی کند!

وقتی دائم می گویی گرفتارم، هیچ وقت آزاد نمی شوی.
وقتی دائم می گویی وقت ندارم، هیچوقت زمان پیدا نمی کنی.

وقتی دائم می گویی فردا انجامش می دهی، ا فردای تو هیچ وقت نمی آید.

وقتی صبح از خواب بیدار می شویم، دو انتخاب داریم:
برگردیم بخوابیم و رویا ببینیم، یا بیدار شویم و رویاهایمان را دنبال کنیم.
انتخاب با خودمان است.

هیچوقت برای تغییر دیر نیست. پس تصمیم بگیر و برنامه ی زندگی ات را در سال جدید بنویس
مطمئنم که بهترینها را می سازی...

لبخند جذابتان می کند.

. همه ما به سمت افرادیکه لبخند می زنند کشیده می شویم. لبخند یک کشش و جذبه فوری ایجاد می کند. دوست داریم نسبت به آنها شناخت پیدا کنیم.

. لبخند حال و هوایتان را تغییر می دهد.

دفعه بعدی که احساس بی حوصلگی و ناراحتی کردید، لبخند بزنید. لبخند به بدن حقه می زند.

. لبخند مسری است.

لبخند زدن برایتان شادی می آورد. با لبخند زدن فضای محیط را هم شادتر می کنید و اطرافیان را مانند آهن ربا به سمت خود می کشید.

. لبخند زدن استرس را از بین می برد.

وقتی استرس دارید، لبخند بزنید. با اینکار استرستان کمتر می شود و می توانید برای بهبود اوضاع وارد عمل شوید.

. لبخند زدن سیستم ایمنی بدن را تقویت می کند.

به این دلیل عملکرد ایمنی بدن تقویت می شود که شما احساس آرامش بیشتری دارید. با لبخند زدن از ابتلا به آنفولانزا و سرماخوردگی جلوگیری کنید.

. لبخند زدن فشارخونتان را پایین می آورد.

وقتی لبخند می زنید، فشارخونتان به طرز قابل توجهی پایین می آید. لبخند بزنید و خودتان امتحان کنید.

. لبخند زدن اندورفین، سروتونین و مسکن های طبیعی بدن را آزاد می کند.

تحقیقات نشان داده است که لبخند زدن با تولید این سه ماده در بدن باعث بهبود روحیه می شود. می توان گفت لبخند زدن یک داروی مسکن طبیعی است.

. لبخند زدن چهره تان را جوانتر نشان می دهد.

عضلاتی که برای لبخند زدن استفاده می شوند صورت را بالا می کشند. پس نیازی به کشیدن پوست صورتتان ندارید، سعی کنید همیشه لبخند بزنید.

. لبخند زدن باعث می شود موفق به نظر برسید.

به نظر می رسد که افرادیکه لبخند می زنند اعتماد به نفس بالاتری دارند و در کارشان بیشتر پیشرفت می کنند.

. لبخند زدن کمک می کند مثبت اندیش باشید.

لبخند بزنید. حالا سعی کنید بدون از بین رفتن آن لبخند به یک مسئله منفی فکر کنید. خیلی سخت است. وقتی لبخند می زنیم بدن ما به بقیه بدن پیغام می فرستد که "زندگی خوب پیش می رود". پس با لبخند زدن از افسردگی، استرس و نگرانی دور بمانید.

پس...چرا معطلی لبخند بزن همین حالا...

اگر به مشکلات خود لبخند بزنید همیشه چیزی برای خندیدن دارید!!

▪ عصبانیت توانائی ما را برای خوشحالی از بین می‌برد، زیرا عصبانیت و خوشحالی در تضاد با یکدیگر هستند.

▪ عصبانیت موجب خارج شدن روابط خانوادگی و دیگر روابط از مسیر صحیح‌شان می‌گردد.

▪ عصبانیت موجب کاهش مهارت‌های اجتماعی، سازش و مصالحه شده و دیگر روابط را نیز در معرض خطر قرار می‌دهد.

▪ عصبانیت به معنای از دست دادن کار است، زیرا روابط را نابود می‌کند.

▪ همچنین عصبانیت به معنای شکست در کاری است که در صورت عدم عصبانیت و داشتن خلقی نرم‌تر می‌توان موفقیتی در پی داشت

. ‌▪ عصبانیت منجر به افزایش فشار و استرس می‌گردد (و این رابطه دو طرفه است عصبانیت منجر به افزایش استرس و استرس موجب عصبانیت بیشتر است(

▪ در هنگام عصبانی بودن ما دچار اشتباهات بسیار می‌گردیم، زیرا پردازش اطلاعات در آن هنگام برای ما مشکل می‌باشد.

▪ اکنون افراد از خطرات عصبانیت و نیاز برای مدیریت و کنترل آن با سوختن مهارت‌ها و راهکارهای لازم آگاهی یافته‌اند.
برای برخی از افراد مدیریت و کنترل عصبانیت آسان و راحت است.

آنها نیز عصبانی می‌کردند. در واقع همه افراد عصبانی می‌گردند، اما کنترل آن برای برخی آسانتر است. اکثر افراد نیاز به یادگیری و رشد مهارت‌های کنترل عصبانیت دارند.

● مهارت‌های کنترل عصبانیت را در خود رشد و توسعه دهید

افرادی که کنترل عصبانیت در آنها سخت و دشوار است نیاز به برنامه‌ای برای کنترل عصبانیت دارند. نکات زیر، مسائل مهمی می‌باشند که به شما در کنترل عصبانیت کمک می‌کنند. این نکات را به خاطر سپرده و به‌کار بندید.

۱-نکته اول در کنترل عصبانیت
این سؤال را از خود بپرسید: ”آیا این موضوع ده سال دیگر هم برایم مهم است؟“ به این وسیله می‌توانید مسئله را از دیدگاهی آرامتر بنگرید.

۲-نکته دوم در کنترل عصبانیت
از خود بپرسید: ”بدترین نتیجه مورد عصبانیت من چیست؟“ اگر کسی در پای صندوق فروشگاه از شما سبقت گرفت، سپری کردن سه دقیقه بیشتر، مسئله‌ای آنچنان مهم نمی‌باشد.

۳-نکته سوم در کنترل عصبانیت
تصور کنید که خود شما نیز همان کار (کاری که موجب عصبانیتان شده است) را انجام می‌دهید. با خود رو راست باشید. قبول کنید که گاهی اوقات شما نیز جلوی یک راننده دیگر درمی‌آئید... بعضی مواقع این مسئله تصادفی است. آیا نسبت به خود نیز عصبانی می‌شوید؟

۴-نکته چهارم در کنترل عصبانیت
از خود بپرسید: ”آیا طرف مقابل این کار را به‌طور عمدی نسبت به من انجام داده است؟“ در بسیاری از مواقع متوجه خواهید شد که این مسئله فقط در اثر بی‌دقتی و تعجیل رخ داده و کسی نمی‌خواسته شما را ناراحت کرده و بیازارد.

۵-نکته پنجم در کنترل عصبانیت
سعی کنید قبل از گفتن هر کلامی تا عدد ده بشمارید. انجام این کار رابطه مستقیمی با عصبانیت ندارد ولی می‌تواند صدمات ناشی از عصبانیت را به حداقل برساند.

۶-نکته ششم در کنترل عصبانیت
شمارش تا ده را با روش‌های جدید و بهتر انجام دهید مثلاً این کار را با یک تنفس که در عمق بین هر شماره عملی سازید. تنفس عمیق - از دیافراگم - به افراد کمک می‌کند تا احساس راحتی کنند.

۷-نکته هفتم در کنترل عصبانیت
می‌توانید سرعت شمارش اعداد را کندتر سازید. مثل شمارش شیوه قدیمی، یک کشتی بخار، دو کشتی بخار و ... شاید شمارش کشتی بخار زیاد خوشایند نباشد، به‌جای آن می‌توانید بشمارید: یک شکلات، دو شکلات و .. و یا هر چیز دیگری که برای شما خوشایند و خنده‌دار باشد.

۸-نکته هشتم در کنترل عصبانیت
تجربه‌ای آرامش‌بخش را تجسم نمائید. چشمانتان را ببندید و در ذهن خود سفر کنید. این کار را در مکان‌های امیدبخش و به دور از استرس انجام دهید.

دادنا: اگرچه عليرضا خمسه در سينما و تئاتر نيز حضور پررنگي دارد، اما او را بيشتر با كارهاي تلويزيوني‌اش مي‌شناسيم. اصلا او با بازي در مجموهعه تلويزيوني «هوشيار و بيدار» شناخته شد و به گفته خودش هنوز هم بسياري از مردم او را بيدار خطاب مي‌كنند. عليرضا خمسه امسال در سريال نوروزي «پايتخت» به كارگرداني سيروس مقدم حضور دارد و به قول خودش اساسا يك بازيگر نوروزي است.

به گزارش دادنا، ویژه نامه نوروزی جام جم در گفتگویی با این بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر از او پرسید" تلويزيون براي شما به عنوان خاستگاه و رسانه اول اهميت زيادي دارد؟" که خمسه نیز در پاسخ گفت: "راستش هر ساله در ايام نوروز من در سريال‌هاي تلويزيوني حضور دارم و اساسا من بازيگر نوروزي‌ام كه اگر طي سال هم به دلايلي در مجموعه‌هاي تلويزيوني حضور نداشته باشم دست‌كم ايام نوروز در سريال‌هاي تلويزيوني ديده مي‌شوم. "

اما علیرضا خمسه نقش های جدی و تلخ را نیز ایفا کرده است، همچون بازی در فیلم «بیست» که در عرصه سینما یک ساختارشکنی برای این بازیگر سینما محسوب می شد. او در این باره می گوید:"به هر حال در آن كار با توجه به نوع قصه و شخصيت‌پردازي‌هايي كه داشت مي‌طلبيد بازي تلخ و جدي‌اي داشته باشم. به هر حال بازيگري شغل و حرفه ماست و من به عنوان يك بازيگر بايد بتوانم در نقش‌ها و شخصيت‌هاي متفاوت بازي كنم و قابليت‌هاي خود را نشان دهم. اساسا هر بازيگري دوست دارد نقش‌ها و ژانرهاي مختلفي را تجربه كند. ضمن اين‌كه در كار طنز هم لايه‌هايي از تلخي و سياهي ديده مي‌شود. "

این بازیگر سینما و تئاتر همچنین درباره وضعیت طنزپردازان در سینمای کنونی کشور معتقد است: "يك ضرب‌المثلي هست كه در غياب مادر، زن بابا مي‌تواند مادري كند. در سينماي طنز نيز بازيگران طنزپرداز حرفه‌اي و با تجربه كمتر مورد استفاده قرار مي‌گيرند. متاسفانه اين معضل در حوزه‌هاي ديگر فرهنگي مثل كتاب هم وجود دارد. بدين معني كه وقتي جاي كتاب‌هاي اصيل و غني خالي باشد كتاب‌هاي سطحي جاي آن را پر مي‌كنند. سينما هم در عرصه فرهنگ همين شرايط را دارد و از تلويزيون نمي‌توان انتظار داشت كه جاي سينما و كاركردهاي آن را پركند. تلويزيون همواره به عنوان ژورناليسم تصويري تعريف شده و قرار نيست لزوما به توليد كارهاي ماندگار دست بزند. تلويزيون وظيفه دارد براي مردم سرگرمي و تفنن ايجاد كند. وقتي سينما نتواند به درستي از پس شخصيت‌پردازي و خلق پرسوناژ‌هاي سينمايي برآيد بالطبع شخصيت‌هاي تلويزيوني جاي آن را پر مي‌كند."

علیرضا خمسه در ادامه این گفتگو به خاطراتش از مجموعه "هوشیار و بیدار" و همکاری با مرحوم محسن یوسف بیک اشاره کرد و گفت: "من خاطرات زيادي با مرحوم يوسف‌بيك در آن ايام و سال‌هاي 63 و 64 داشتم. ما در 3 سري از اين مجموعه تلويزيوني با هم همبازي بوديم. اين مجموعه در زمان جنگ از تلويزيون پخش مي‌شد و از اين‌كه ما مي‌توانستيم در آن شرايط از اضطراب بچه‌ها كم كنيم خيلي خوشحال بوديم. شايد چون آن برنامه در زمان پخش خود همتايي نداشت و يگانه بود توانست موفق شود و محبوبيت پيدا كند. جالب است در سفرهاي خارجي با ايرانياني مواجه مي‌شوم كه چون دور از وطن هستند با فعاليت‌هاي اخير من آشنا نيستند و همچنان مرا با عنوان بيدار مي‌شناسند. همان طور كه آقاي يوسف‌بيك را به اسم هوشيار مي‌شناسند. شايد باور نكنيد كه هفته‌اي 2 يا 3 بار پيش مي‌آمد كه از من خبر ايشان را مي‌گرفتند."

وی افزود: "متاسفانه چون ايشان(مرحوم یوسف بیک) در مرزن‌آباد كرج سكونت داشتند و من هم كار پرمشغله‌اي در سينما داشتم امكان اين رابطه و ملاقات كم شد و تداوم پيدا نكرد. البته 5 سال پيش بار ديگر با مرحوم يوسف‌بيك در برنامه زنده «جمعه تعطيل نيست» كه نويسندگي و كارگرداني آن به عهده من بود همكاري داشتم و ايشان در آن برنامه در يكي از قسمت‌ها نقش يك پيرمرد فراموشكار را بازي مي‌كردند و متاسفانه نشد كه همكاري مداومي با هم داشته باشيم."

بازیگر نقش بیدار در مجموعه "هوشیار و بیدار" درباره اینکه چرا اين دو شخصيت را وارد سينما نكرديد تا مثل لورل و هاردي به يك زوج كمدي در ايران تبديل شويد با توجه به اینکه پتانسيل و شرايط اين كار وجود داشت، گفت: "حق با شماست. واقعا جا داشت كه بتوانيم از اين دو كاراكتر در عرصه‌هاي ديگر نمايشي مثل سينما استفاده كنيم و احتمال زيادي داشت كه با موفقيت هم همراه شود، اما معاونت سينمايي وقت آقاي انوار با حضور اين دو شخصيت در سينما مخالف بود. ايشان در آن زمان بشدت با من و محسن يوسف‌بيك مخالف بود و چندين سال بعد وقتي اسم ما را به عنوان بازيگر در يك فيلم سينمايي براي دريافت پروانه ساخت به معاونت اعلام مي‌كردند، در آنجا خط مي‌خورد و با حضور ما در فيلم‌هاي سينماي مخالفت مي‌شد. يك بار كيومرث پوراحمد مي‌گفت مخالفت آقاي انوار با حضور هوشيار و بيدار در سينما را براي عباس كيارستمي تعريف كردم و ايشان گفته بود شايد آقاي انوار بچه ندارد. نمي‌دانم شايد آن زمان فكر مي‌كردند حضور هوشيار و بيدار در سينما يعني ابتذال و سطحي‌نگري و به همين دليل با آن مخالفت مي‌كردند."