اطلاعات عمومی

وقتی آنیش کاپور به پارک المپیک، محل برگزاری بازی‌های المپیک سال ۲۰۱۲ در شرق لندن وارد شد متوجه شد یک جای کار می‌لنگد.

در گوشه‌ای انبوهی فلز جمع شده بود که چسباندن آنها به هم برجی فولادین و غول‌آسا شکل داد و این آغاز ساخت مجسمه جدید کاپور بود. این مجسمه «آرکلورمیتال اوربیت» نام دارد. چشمان تیزبین این هنرمند از رنگ برج راضی نبود و سراغ رنگ قرمز دیگری رفت.

کاپور گفت: «می‌خواستم جلوه درستی داشته باشد. همین.» تغییرات به همین‌جا ختم نشد. بست‌هایی که تکه‌های فلز را به هم متصل می‌کردند هم به رنگ مورد نظر کاپور نبودند. کارگران بست‌ها را یکدست قرمز رنگ زده بودند.

آنیش کاپور و ماکت برج

اما کاپور می‌خواست بیننده با نگاه کردن به برج متوجه شیوه ساخت آن شود، بنابراین بست‌ها به همان رنگ طبیعی فولاد گالوانیزه بازگشت. این رنگ هماهنگ را رنگ پلکانی مارپیچی شکل است  که از بالا تا پایین برج کشیده شده است. طول پلکان ۳۴۵ متر است.

آنیش کاپور در این پروژه نیز مثل همیشه از همکاری سسیل بلاموند، مهندس معماری بهره برده است. ظاهر این برج شبیه یک قلیان، ترن هوایی صدمه دیده و کلید نگارش نت موسیقی است.

پیر انگل، مهندس ارشد این پروژه گفت: «تمام کارهای ما زیر نظر کاپور است. او تصویری در ذهن دارد و ما آن را پیاده می‌کنیم.»

مراحل ساخت
مقدمات ساخت این برج تابستان گذشته با سرمایه ۲۲ میلیون و ۷۰۰ هزار پوند آغاز شد؛ کار اصلی از دسامبر ۲۰۰۹ آغاز شد و به تازگی بازدیدکنندگان می‌توانند تصویر تقریبا کامل برج را ببینند.

ارتفاع این برج حدود ۱۱۵ متر و بسیار بلندتر از برج معروف «بیگ بن» به ارتفاع ۱۵ متر است. اما بسیار کوتاه‌تر از برج ایفل به ارتفاع ۳۱۸ متر است. برج مارپیچ بین مرکز آبی و استادیوم اصلی پارک المپیک قرار گرفته و ارتفاعش دو و نیم برابر ارتفاع دیوار استادیوم است.

بوریس جانسن، شهردار لندن در سال ۲۰۰۹ از لاکشمی میتال، یکی از ثروتمندان اروپا خواست تا ۲۰ میلیون به ساخت این برج به‌یادماندنی کمک کند و میتال نیز پذیرفت. طرح کاپور و بلاموند نیز حدود ۱۲ ماه پیش از میان سه طرح برگزیده شد.

بر فراز این برج دو جایگاه برای تماشای منظره وجود دارد و این طراحی دقیقا مطابق با تفکر کاپور درمورد دید و انتظار او از اثر هنری است. در دو قسمت جایگاه تماشای منظره آینه‌هایی قرارگرفته است که علاوه بر منظره، تصویر بازدیدکنندگان را به شکلی عجیب و غریب منعکس می‌کند.

کاپور همچنین به فکر طراحی ویژه‌ای است که درک بازدیدکننده از مکان، زمان و بعد را تغییر دهد. کاپور گفت: «امیدوارم تاثیر بازدید از برج غافلگیرکننده باشد. این برج فقط طراحی مصنوعی نیست بلکه سفری دائمی برای بازدیدکننده است.»

هنوز ۱۲ ماه تا پایان ساخت این برج باقی مانده و فعلا ساخت آن در مرحله نصب قطعات فولادی است. در ساخت این برج ۹۰۰ تن فلز به کار می‌رود و طول لوله‌های فلزی به‌کاررفته در آن به ۹ کیلومتر می‌رسد.

با ادامه ساخت برج و پیچیده‌تر شدن روند ساخت، سرعت ساخت به شرایط جوی وابسته‌تر می‌شود. اگر سرعت باد بیش از ۲۴٫۳ کیلومتر در ساعت شود، روند کار متوقف می‌شود. به همین دلیل ساخت پلکان مارپیچ تا مارس آینده تکمیل نخواهد شد.

کاپور و بلاموند امیدوار هستند هنگام برگزاری بازی‌های المپیک برج تکمیل شده باشد و مسئولان بازی‌ها بتوانند در جایگاه تماشای منظره برنامه‌های ویژه خود را برگزار کنند.

گردآوری و تنظیم:1پارس

منبع:پرشین لود

مجله مشهور پیپل (People) آمریکا اخیرا با انتشار رتبه بندی جدیدی که به نظر می رسد برای جذب بیشتر مخاطب صورت گرفته ۵ شخصیت دارنده زیباترین چشمهای جهان را معرفی کرد.

بر این اساس، در رتبه پنجم این رده بندی “دی لورینتیس” مجری ایتالیائی برنامه های تلویزیونی قراردارد. “چارلیز ترون” و “کریستین کریک” بازیگران هالیوودی رتیه های چهارم و سوم را به خود اختصاص داده اند و “آنجلینا جولی” نیز در رتبه دوم قرار دارد.

مسئله خنده دار و مضحک قضیه این است که آنان در مجله خود تصویری از قذافی را در کنار گزارش قرار داده اند که در آن اثری از زیبایی در چشمان قذافی دیده نمی شود.

به هر حال شاید این هم تلاشی باشد در آمریکا برای جذب مخاطبان بیشتر که این روزها به اصلی ترین منابع درآمدزای جهان رسانه تبدیل شده اند.

گردآوری و تنظیم:1پارس

در ارتش آلمان یکی از سربازان که سابقهء خواندن در اپرا را نیز دارد شروع به خواندن ترانه کریسمس مبارک میکند.صدای خواننده آلمانی را سربازان جبهه های دیگر میشنوند و با پرچمهای سفید به نشانه صلح از خاکریز بالا می آیند و بسوی ارتش آلمان میروند.آنشب سربازان ۳ ارتش در کنار هم شام میخورند و کریسمس را جشن میگیرند ولی هر ۳ فرمانده توافق میکنند که از روز بعد صلح شکسته شود و جنک را از سر بگیرند!

صبح روز بعد دست و دل سربازان برای جنگ نمیرفت.شب قبل آنقدر با دشمن رفیق شده بودند که بی خیال جنگ شدند و از پشت خاکریز برای هم دست تکان میدادند!چند ساعت که گذشت باز هم پرچمهای سفید بالا رفت و پس از گفتگوی ۳ نماینده ارتشها تصمیم بر این گرفته شد که برای سرگرم شدن با هم فوتبال بازی کنند.آنها آنقدر با هم رفیق میشوند که با هم عکس میگیرند و حتی آدرس خانه های خود را به همدیگر میدهند تا بعد از جنگ به کشور های هم سفر کنند!کار به جایی میرسد که این ۳ ارتش به هم پناه میدهند و ...
تنها چیزی که باعث میشود تا قضیه لو برود متن نامه هایی بود که سربازان برای خانواده هایشان فرستاده بودند و به آنها اطمینان داده بودند که اینجا از جنگ خبری نیست!

سالها بعد کریس دی برگ متن یکی از این نامه های سربازان را در یک حراجی به قیمت ۱۵هزار یورو میخرد .پل مک کارتنی هم در ویدئوی یکی از کارهایش به این اتفاق ادای احترام کرده و سال ۲۰۰۵ هم کریستین کاریون با استناد به مدارک این اتفاق فیلمی بنام "کریسمس مبارک"می سازد که اسکار بهترین فیلم خارجی را گرفت و حتی در جشنواره فیلم فجر نیز به نمایش درآمد.

گردآوری و تنظیم:1پارس

منبع:یک دوست و وبلاگستان

این توپ اثر تخریبی نداشت چرا که در آن از گلوله استفاده نمی‌شد و فقط از باروت و پارچه‌های کهنه که با فشار درون لوله توپ جای می‌دادند تشکیل شده بود.

هدف از استفاده آن ایجاد رعب و وحشت در بین سپاهیان و ستوران بوده است.

در جنگ‌های اولیه بین ایران و عثمانی، این توپ نقش اساسی در تضعیف روحیه سربازان ایرانی داشت ولی بعدها که دست آنها رو شد، دیگر فاقد اثر اولیه بود و هر گاه صدای دلخراش این توپ به صدا در می‌آمد، سپاهیان می‌گفتند:

"نترسید، قمپز در کردند!"

ببینم شما هم تا حالا قمپز در کرده‌اید؟

شما هم اکنون می توانید به یک دوست کمک کنید تا از آنها بی نیاز شود و بداند که آب لیمو در پیشگیری از بیماری مفید است.

طعم آن شیرین و لذت بخش است و فاقد اثرات وحشتناک شیمی درمانی است.

چگونه است که بسیاری از مردم باید بمیرند، در حالی که این خواص محرمانه و محفوظ نگه داشته شده است، تا مبادا منافع شرکت های بزرگ مولتی میلیونر به خطر بیفتد؟

همانطور که می دانید، درخت لیمو در دو نوع لیمو شیرین و لیموترش شناخته شده است. شما می توانید این میوه را به روش های مختلف مصرف کنید:

شما می توانید آن را به صورت استفاده از گوشت، افشره، نوشابه های آماده، شربت، شیرینی، غذا و غیره، مصرف کنید.

لیمو بسیاری از خواص را داراست، اما جالب ترین اثر آن در کیست و تومورهاست.

خاصیت این گیاه در بهبود سرطان از همه نوع ثابت شده است. برخی می گویند که در تمامی انواع سرطان بسیار مفید است.

همچنین به عنوان یک داروی ضد میکروبی در برابر عفونت های باکتریایی و قارچ و در مقابل انگلهای داخلی و کرم ها موثر است.و نیز تنظیم کننده فشار خون بیش از حد بالا و ضد افسردگی، استرس و اختلالات عصبی است.

منبع این اطلاعات جالب است:

این اطلاعات از یکی از بزرگترین تولید کنندگان دارو در جهان می آید، که می گوید تست های آزمایشگاهی بیش از 20 سال از سال 1970، نشان داد که عصاره لیمو در تخریب سلول های بدخیم در 12 سرطان، از جمله روده بزرگ، پستان، پروستات، ریه و لوزالمعده... تاثیر دارد.

ترکیبات این میوه 10،000 بار بهتر از محصول Adriamycin، و مواد دارویی که به طور معمول در شیمی درمانی در جهان استفاده می شود، کاهش رشد سلولهای سرطانی را نشان داد و چه شگفت آور است و شگفت آورتر اینکه این نوع از درمان با عصاره لیمو تنها سلول های سرطانی بدخیم را از بین میبرد و بر روی سلول های سالم تاثیر نمی گذارد.

اندکی پس از اینکه بر روی جلد مجله‌ی فوربس رفت، اکنون خبر می‌رسد که گران‌ترین خانه در ایالات متحده آمریکا که مساحتی بیش از 2300 مترمربع دارد را به مبلغ 100 میلیون دلار واقع در «سیلیکون ولی» خریداری کرده است.

نتیجه‌ی ملاقات او در سال 2009 با زاکربرگ، بنیانگذار فیس‌بوک، خریداری 1٫96 درصد از سهام فیس‌بوک شد. اما اکنون سهم او از فیس‌بوک 10 درصد است، که ارزش آن به 5 میلیارد دلار می‌رسد.

البته فعالیت‌های یوری میلنر، سرمایه‌گذار روس، تنها به فیس‌بوک ختم نمی‌شود، او صاحب 5 درصد از سهام شبکه اجتماعی Zynga و همچنین Groupon است. او می‌گوید که حاضر است برای هر استارت‌آپ به انتخاب Y Combinator تا 150 هزار دلار سرمایه‌گذاری کند.

میلنر بنیانگذار و مدیرعامل شرکت سرمایه‌گذار بین‌المللی Digital Sky Technologies است؛ شرکتی که قصد دارد تا 5 سال آینده تا بیش از یک میلیارد دلار در شبکه‌های اجتماعی سرمایه‌گذاری کند. Mail.ru، بزرگترین سرویس مجانی ایمیل در روسیه نیز جزو دارایی‌های DST است. Mail.ru دومین سایت پرترافیک در روسیه است و 70 درصد از ترافیک کشور متعلق به آن است.

Mail.ru پنج شبکه اجتماعی مستقر در اروپا را در کنترل خود دارد. همچنین 32٫5 درصد از سهام شبکه‌ی اجتماعی روسیه، vk.com، و 21٫4 درصد از سهم سرویس پرداخت آنلاین روسیه، Qiwi.ru، در اختیار گروه Mail.ru است.

میلنر به همراه جولیا و دو دخترش در مسکو زندگی می‌کند. او اقرار می‌کند که در بیشتر سال برای تعطیلات در خانه نیست و برای حداقل 2 تا 3 هفته در ماه از خانه دور است. آخرین فیلمی که دیده، «شبکه اجتماعی» است.

فوربس در توضیح مصاحبه‌اش با میلنر می‌نویسد، به دلیل اینکه یوری و جولیا چندین بار به CNN دقیق می‌شوند (ناآرامی‌های مصر)، شام ما دچار وقفه می‌شود. میلنر سرش را تکان می‌دهد و می‌گوید: «این شغل منه.»

میلنر درباره‌ی اینکه چقدر پول DST برای سرمایه‌گذاری خرج شود، زیرک است، او به دنبال دو تا سه معامله‌ی دیگر در حد فیس‌بوک و Zynga است. وقتی که او درباره‌ی شبکه‌های اجتماعی صحبت می‌کند، کم حرفی‌اش را از یاد می‌برد:

«فیس‌بوک بیشتر درباره‌ی مردمی است که شما می‌شناسید. در آینده می‌تواند درباره‌ی مردمی باشد که کمتر آنها را می‌شناسید اما مهم‌تر هستند.»

‌ به خاطر می‌آورید که در تابستان 2010/ 1389، سیل بی‌سابقه‌ای بخش‌های گسترده‌ای از پاکستان را گرفت و زندگی حدود 20 میلیون نفر را مختل کرد؟ خب، ‌این سیل عظیم مانند سایر فجایع طبیعی،‌ آثار مخربی بر زندگی سایر موجودات زنده از جمله تارتنان این کشور نیز داشته است.

بر اساس گزارش وایرد، ‌وقتی بیش از یک‌پنجم کشور پاکستان زیر آب فرو رفت، میلیون‌ها عنکبوت برای فرار از سیلابی که دائم در حال بالا آمدن بود،‌ از درخت‌ها بالا رفتند. زمان زیادی طول کشید تا آب سیلاب پایین آمد و در این مدت، ‌عنکبوت‌ها با تنیدن تار، منظره‌ای شبیه به یک پیله بزرگ به وجود آوردند. چنان که در تصویر می‌بینید، نتیجه، چشم‌اندازی عجیب و غیرعادی است. همه درختان با انبوهی از لایه‌های نازک تار عنکبوت پوشانده شده‌اند.

اما ظاهرا این پدیده غیرعادی، ‌فایده هم داشته است. سازمان تحول جهانی مستقر در انگلستان،‌ در گزارش خود آورده که گسترش پشه‌های مالاریا در زمانی که آب راکد به مدت طولانی در پای درختان مانده بود، ‌در مقایسه با آن‌چه پیش‌بینی می‌شد بسیار کم‌تر بوده است. به نظر می‌رسد عنکبوت‌ها با پوشاندن درخت‌ها با تارهای خود، جلوی گسترش پشه‌های مالاریا و البته ابتلای مردم سیل‌زده به مالاریا را گرفته‌اند.

بر اساس یکی از گزارشهای سازمان ملل (UNFPA)، آمار رسمی تعداد کشته شــــــدگان زن به دست نزدیکان مرد خود چون شوهر، پدر، برادر و... سـالیانه رقمی بیش از 5000 نفر است. این در حالی است که بر اســـاس گزارشها AMNESTY، آمار غیر رسمی و اعلام نشده بســــیار بالاتر از ارقامی چون 5000 نفر در سال است. به عنوان مثال تعداد قتل های "ناموسی" در پاکســـــتان هر سال، سر به هزاران نفر میزند و این تعداد هر سال رو به افزایش است.

قتل های "ناموسی" در بسیاری از جوامع و کشــــــــورهای دنیا که سرمایه و به طبع آن قوانین ارتجاعی و مرد ســـالارانه حاکم است، اتفاق می افتد. بر اساس یکی از گزارشهای سازمان ملل که تازه آنهم گزارشی قدیمی است و از سال 2000 میلادی باقی مانده، قتل های "ناموسی" در کشورهائی همانند بنگلادش، برزیل، یمن، چین، پاکستان، مر اکش، سوئد، ایتالیا، عراق، اسرائیل، مصر، هند، اکوادور، ایران، ترکیه، اوگاندا و بسیاری از ممالک دیگر به درجات متفاوت اتفاق افتاده است و کماکان رخ میدهد.

قوانین زن ستیز و خشونت علیه زنان، حرمت انسانی و حقوق اولیه و پایه ای زنان یعنی آزادی های فردی و حقوقی زنان را به شدت زیر سئوال برده و آن را به اهانت میکشد. حق طبیعی و بدیهی همه انسانها از جمله زنان است که در جامعه ای عاری از قوانین نابرابر و به دور از از هر گونه ستم جنسی، زندگی امنی داشته باشند. قتل های "ناموسی"، بدترین و افراطی ترین شکل خشونتی است که به اصطلاح به حفاظت از "ناموس" ربط پیدا می کند و این خود ریشه در قوانین و مناسبات حاکم بر جامعه دارد.

بدیهی است جامعه ای که تمام قوانین و مناسباتش بر اساس برتری مرد بر زن پایه ریزی شده، جامعه ای که زن را شهروند درجه دوم قلمداد میکند، باید هم نگهبانانی که همان شوهر، پدر، برادر و یا مردی از خانواده باشد برای حفظ "ناموس و دفاع از شرفشان" پرورده کند.

تعبیر معمول از قتل "ناموسی"، کشتن زن به دست مردی از خانواده است که به دلیل "اتهام" به رابطه جنسی قبل از ازدواج رسمی و یا خارج از ازدواج رسمی صورت میگیرد. در این جوامع برقـــــــراری روابط آزادانه جنسی زن با مرد دلخواه خود به شرطی که بدون اجازه خانواده و بخصوص مردان خانواده صورت گرفته باشد، جرم محسوب میشود و این از نظر آنها جدیترین تهدید علیه "ناموس و شرف" خانواده و بویژه مردان خانواده است. زیرا این عملی "غیر قابل قبول" ، "غیر اخلاقی" و "ناجایز" است.

آنچه که گفته شد بیانگر گوشه کوچکی از عمل غیر انسانی و قرون وسطائی قتل ناموسی است. زیرا زن کشته میشود چون به دلخواه خود ازدواج کرده و همسر خود را انتخاب کرده است. زن به قتل میرسد به دلیل اینکه زیر بار ازدواج ناخواسته نرفته، زن از بین برده میشود زیرا از مردی جدا شده که شکنجه اش کرده و مورد تجاوزش قرارداده است. زن خیلی به راحتی به قتل میرسد چون سر به زیر نیست و به مثابه یک انسان آزاده فکر میکند و به تبع آن عمل میکند.

عمل وحشیانه ای که به عنوان قتل ناموسی صورت میگیرد و خشونتی که در این رابطه اتفاق می افتد و عنوان دفاع و حفاظت از "ناموس و شرف" مرد و خانواده را به خود میگیرد از ارتجاعی ترین و وحشیانه ترین قوانین عصر حاضر است.

اکثر قتل های ناموسی در ممالک و جوامعی صورت میگیرد که اسلام دین رسمی و قوانین برخاسته از آن در این جوامع غالب است و این قوانین بطور رسمی عمل میکنند. به عنوان مثال میتوان از کشورهائی مثل الجزایر، بحرین، مصر، ایران، عراق، یمن، اردن، سودان، سنگاپور و...نام برد.

تمام آنچه به عنوان دلیل یا دلایل برای وقوع این قتل ها ذکر شد، در واقع ریشه و دلایل پایه ای تری دارد و آن ساختار جامعه طبقاتی و قوانین و عملکردهای برخاسته از آن است. در جامعه ای که زن کالا محسوب میشود و مرد صاحب این کالا است، طبیعی است که مرد دست بالا را دارد و مختار است و ابزارهای لازم را هم در اختیار دارد که برای حفظ دارائیش، حتی مرتکب قتل و جنایت هم بشود. چون در بدترین حالت و با تحمل سخت ترین مجازات که شاید بتواند چند سالی در زندان باشد، بعدا" به زندگی عادی خود ادامه می دهد و ککش هم نمیگزد چون وظیفه "مردانه" خود را به جا آورده است و اینبار با "وجدانی راحت" به زندگیش ادامه میدهد.

دفاع از ناموس که وسیله ای است برای رسمیت دادن و طبیعی جلوه دادن خشونت علیه و قتل زنان، بر این اساس پایه گذاری شده است که گویا ناموس مرد تابعی است از رفتار و کردار بقیه اعضای خانواده یعنی زن خانواده و دختران موجود در خانواده. در چنین جامعه ای و در چنین خانواده ای که مرد، یکه تاز میدان است، ارزش و احترام زن به نسبت درجه نقش او بعنوان زن خانه و بعنوان مادر خانه سنجیده می شود.

"زن خوب" و " باارزش" کسی است که از مردان خانواده تابعیت کند و نیاز آنها را که همان حفظ "ناموس" باشد بجا آورد. در غیر این صورت مأموریت مرد یا پسران خانواده که همان کنترل و محدودکردن آزادی زن در عرصه نیاز های جنسی خودش باشد، شروع میشود و سرانجام این مأموریت بسته به اینکه زن چقدر "نافرمان" باشد، تغییر میکند. این وظیفه و مأموریت میتواند به قتل و از بین بردن فیزیکی زن منجر شود و یا ممکن است در سطح کتک کاری، توهین و بی احترامی روزمره باقی بماند. میزان مجازات هر چه باشد در ماهیت قضیه یعنی بی اهمیت کردن و کاهش و نادیده گرفتن نقش زن در خانواده و در جامعه تغییری نمی دهد.

وجود دموکراسی در جامعه این امکان را فراهم میکند که زنان بتوانند سطح آگاهی خود را در هر موردی بالا ببرند و بر بستر دموکراسی موجود در جامعه از حقوق خود دفاع کنند و امر مبارزاتی خود را سازمان دهند. خشونت با همه ابعادش در جوامع مختلف یکسان نیست و یکی از فاکتور های اساسی در زیاد و یا نازل بودن آن علیه کل زنان بستگی مستقیمی به ساختار اقتصادی و روبنای سیاسی آن جامعه دارد.

در مقایسه ای هر چند نادقیق هم، ما مشاهده میکنیم که خشونت علیه زنان در جوامعی که از دموکراسی نیمه ناتمامی برخوردارند به نسبت جوامعی با ساختار سیاسی دیکتاتوری، مذهبی تفاوت فاحشی دارد. اگر در این نوع جوامع مبارزه زنان در حول و حوش طرد این نوع بربریت علیه زنان است، در جوامع اروپائی مبارزات زنان حول برابری کامل با مرد در عرصه های مختلف اقتصادی، سیاسی و اجتماعی و خصوصا" کسب قدرت و هدایت جامعه متمرکز شده است.

بدیهی است به همان میزانی که زنان در نتیجه مبارزات پیگیرانه خود توانسته اند به درجاتی به احقاق حقوق خود برسند، میزان قتل های ناموسی و خشونت علیه زنان کاهش یافته است و این نتیجه طبیعی هر نوع مبارزه ای است.

بطور عام میتوان گفت هر نوع خشونتی علیه زنان که بنوعی به مسئله "ناموس و شرف" ربط پیدا کند، ریشه در پائین بودن موقعیت اجتماعی زنان در جامعه دارد. این نوع خشونت ها که به اشکال مختلف فیزیکی، روانی، تجاوز جنسی و در بدترین حالت قتل صورت میگیرد، سالیانه دامنگیر میلیون ها زن در سطح جهان توسط مردان نزدیک به خود میشود.

در بسیاری از کشورهای آسیایی از جمله ایران، عراق، پاکستان، اردن، فلسطین و ... زنی که مورد تجاوز جنسی قرار گرفته است، مورد قتل و خشونت واقع میشود. زیرا بر اساس قوانین وارونه این ممالک و سنت های ارتجاعی رایج در جامعه و به تبع آن در خانواده، زنی که مورد تجاوز جنسی قرار گرفته است، به نوعی «لکه ننگی» برای خانواده و در سطحی وسیعتر برای جامعه شده است. خانواده زن قربانی این عمل خشونت آمیز، در بهترین حالت مسئله را مخفی نگه داشته و سعی در قایم کردن قضیه به عناوین مختلف دارند و در این رابطه به هر اقدامی از عمل جراحی گرفته تا هر وسیله دیگری متوسل میشوند تا به اصطلاح «آبروی» زنان و دخترانشان را بخرند و سر جای خود بنشانند.

در بسیاری از این کشورها اگر مردی، زنی را مورد تجاوز قرار داده باشد، به شرطی که حاضر به ازدواج با زن مربوطه شود، مورد مجازات قانونی قرار نمیگیرد و در واقع مورد بخشش قرار میگیرد و این زن سیه روز بدون در نظر گرفتن خواست قلبیش مجبور میگردد که همه زندگیش را به پای این ازدواج نامبارک بگذارد و تازه این برای خانواده اش فراغت بزرگی است، زیرا که از طریق این ازدواج، «آبرویش» را نجات داده اند.

غیر از قتل ناموسی، جنایت های وحشیانه دیگری تحت نام دفاع و حفاظت از «شرف و ناموس» به وفور در بسیاری از کشورهای جهان دامنگیر زنان اقشار مختلف جامعه است. از جمله این جنایت علیه زنان میتوان به ازدواج ناخواسته، تنبیه بدنی، تجاوز جنسی، اسیدپاشی، دست درازی جنسی و دهها مورد دیگر اشاره کرد.

برای عینی تر شدن ابعاد جنایت و خشونت علیه زنان، در زیر به آمار و ارقامی در این مورد و آنچه که در ممالک مختلف دنیا اتفاق می افتد، اشاره کوتاهی می کنیم:

▪ یمن:
تعداد قتل های ناموسی در یمن در سال 1997 به 400 نفر رسید و این تنها آمار رسمی ارائه داده شده در این مورد است. مجازات برای مردی که مرتکب قتل ناموسی در این کشور شده است، جریمه نقدی و یا حداکثر یک سال زندان است.

▪ اردن:
آمار کشته شدگان در اردن رقمی بین 30-20 نفر در سال را نشان میدهد، اما همه شواهد دال بر آن است که تعداد قتل های مخفی نگه داشته شده بسیار بالاتر از آنچه است که در بالا به آن اشاره شد. بر اساس گزارش از fpu (اتحادیه رسیدگی به مسائل خانوادگی)، بسیاری از خودکشی های اتفاق افتاده در بین زنان اردنی در واقع نوعی قتل ناموسی است، زیرا که موقعیتی برای زنان پیش می آوردند که آنها مجبور به خودکشی میشوند.

غیر از اینها بسیاری از زنانی که به عنوان زنان گمشده اعلام میشوند، در واقع بدست مردان کشته شده و مخفیانه در جاهای دور افتاده چال میشوند تا تجاوز جنسی که بر آنها روا داشته شده است، مخفی نگه داشته شود.

آمار رسمی ارائه داده شده در اردن نشان میدهد که %61،9 زنان به دست برادران، %14،3 بدست پدران و %10 بدست پسر خواهر یا مرد دیگری از خانواده صورت میگیرد. ابعاد این جنایت وقتی بیشتر روشن میشود که اکثر این قتل ها به دست برادران کم سن و سال رخ میدهد و دلیل آن هم این است که بر اساس قانون، مردان کم سن و سال، شامل مجازات کمتری میشوند. آمارهای تکان دهنده دیگری نشان میدهند که 90% زنانی که تحت عنوان مسئله ناموسی به قتل میرسند در واقع باکره بوده اند. تقریبا 70% قربانیان این جنایت بین 27-15 سال هستند.

▪ لبنان:
آمار اعلام شده در مورد قتل های ناموسی در این کشور بسیار متفاوت است، زیرا که شکل معمولی این نوع قتل ها در لبنان به صورت سناریویی است که گویا اتفاقی رخ داده است که زن جان خود را از دست داده است. بر اساس کنفرانسی که در مورد قتل های ناموسی در سال 2001 در بیروت برگزار شد، به طور رسمی ماهیانه یک قتل گزارش میشود.

بر اساس مطالعات یک سازمان دفاع از حقوق زنان (LECORVAM) در بیروت در سال 2002 تعداد قتل های ناموسی به مراتب بیشتر شده و تعداد آن حداقل به 20 نفر رسیده است که یک مورد آن در دادگاهی در بیروت در همان سال اتفاق افتاده است . وسایل ارتباط جمعی در لبنان ماهیانه حداقل 3-2 مورد از قتل های ناموسی را مورد اشاره قرار میدهند.

▪ ترکیه:
تعداد قربانیان قتل های ناموسی در ترکیه هم مثل بسیار دیگری از کشورهای جهان ضد و نقیص است، زیرا که آمار مشخص و معتبری در این مورد ارائه داده نمیشود، اما طبق گزارشی که در «واشنگتن پست» در آگوست سال 2001 در ترکیه درج شده بود، آمار تایید شده را حداقل 200 نفر در سال قید میکند. در همین گزارش آمده است که تعداد واقعی این قتل ها بسیار بالاتر از 200 نفر است.

قتل های ناموسی در همه قسمتهای مختلف ترکیه اتفاق می افتد ولی بیشترین آمار را مناطق روستایی شرق و غرب به خود اختصاص میدهد. آنچه در ترکیه بیشتر معمول است، خفه کردن صدای زنانی است که مورد تجاوز جنسی قرار گرفته اند زیرا در صورت علنی شدن قضیه از طریق اعتراض زنان مورد تجاوز واقع شده، «آبرو و ناموس» خانواده و اطرافیان به خطر می افتد. در نتیجه تا جایی که ممکن است، مسئله باید مخفی و شخصی نگه داشته شود.

بر اساس قانون رسمی ترکیه تجاوز جنسی به یک زن به عنوان جرم عمومی علیه جامعه و خانواده محسوب میشود و نه علیه شخص زن. بر اساس این قانون زنی که مورد تجاوز قرار گرفته است، قابل رویت نیست بلکه این خانواده و اطرافیان هستند که مورد تهمت و تجاوز قرار گرفته اند. بدیهی است که با رسمیت دادن به چنین قوانین مردسالارانه ای جایی برای ابراز وجود زنان و به تبع آن اعتراض آنان باقی نمی ماند.

تازه رسمیت دادن به چنین قوانینی استفاده های سیاسی برای حاکمان و محافظان سرمایه در ترکیه را هم در بردارد. زیرا با استفاده از اینکه بعد بسیار مهم و وسیعی چه در سطح افکار عمومی و چه در سطح مراجع دولتی به مسئله ناموسی داده میشود، میتوان از آن به عنوان حربه ای برای سرکوبی مخالفین سیاسی خود استفاده کرد.

نمونه های بسیاری بیانگر این مسئله است که ارگانهای رسمی دولتی مانند پلیس، ژاندارمری و نیروهای امنیتی برای خفه کردن صدای مخالفین سیاسی خود، زنان را به گروگان گرفته، آنان را مورد تجاوز جنسی قرار داده و بدین وسیله به اصطلاح شرف خانواده مخالفین سیاسی خود را "لکه دار" کرده اند. این شکل سرکوب وحشیانه مخالفین سیاسی در بسیاری موارد برای مخالفین سیاسی چپ و سوسیالیست و فعالین جنبش کردستان ترکیه به کار گرفته میشود.

در این تصویر مردی جوان با ریش و موهای فر خورده دیده می شود. این ورقه های آهنی متعلق به دو هزار سال پیش می باشند. این تصاویر اطلاعات دقیقی به محققان نمی دهد، اما بر روی یکی از آنها "تاجی از خار" دیده می شود.

این ورقه های آهنی خارق العاده، در غاری در اردن پیدا شده است. این تصویر می تواند اولین تصویر از عیسی مسیح باشد که می توان گفت در زمان کسانی که او را می شناخته اند، کشیده شده است.

این ورقه های آهنی کمی از کارت های اعتباری امروزی کوچک تر است. بر روی برخی از این ورقه های آهنی، تصاویری دیده می شود که پایین آنان به زبان عبری نوشته هایی وجود دارد که کسی هنوز به مفهوم آنان پی نبرده است.

محققان معتقدند که تصویر پشتی این ورقه آهنی، نشان دهنده نقشه اورشلیم است.

به گزارش خبرآنلاین، حجت‌الاسلام رسول جعفریان، رییس کتابخانه مجلس شورای اسلامی در تشریح فعالیت های این کتابخانه گفت: «قوام هر کتابخانه‌ به منابعی است که در اختیار مراجعین قرار می‌دهد، مهم ترین منابع کتابخانه مجلس منابع علوم انسانی است و سعی خواهد کرد عناوین و موجودی خود را به شکل قابل ملاحظه‌ای افزایش دهد.»

جعفریان تصریح کرد: «در حال حاضر این کتابخانه حدود نیم میلیون کتاب دارد، البته این فقط شامل منابع چاپی است که باید منابع خطی و اسنادی و دیجیتال را هم به آن افزود. اگر بر اساس رکورد حساب کنیم این آمار بالاتر از یک میلیون خواهد بود اما با این حال هم باید اعتراف کنیم که وضعیت خوبی نداریم.»

وی با اشاره به اینکه کتابخانه مجلس شورای اسلامی طی 2 سال گذشته چندین کتابخانه را به صورت یکجا خریداری کرده است که دو نمونه جدید آن کتابخانه گلبن و موسوی گرمارودی است، گفت: «مجموع کتابهای چاپی این دو کتابخانه بالغ بر 25 هزار جلد کتاب است.»

رییس کتابخانه مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه بخش اسنادی نیز به لحاظ خریداری منابع، در سال89 سال پرباری را گذرانده است، در ادامه گفت‌وگو با پایگاه اطلاع رسانی کتابخانه مجلس گفت: «در گذشته کتابخانه مجلس به خرید اسناد توجهی نشان نمی‌داد، اما در سال 89حجم قابل توجهی از اسناد بسیار با ارزش خریداری و به مجموعه اضافه شده است. این اسناد بالغ بر چند صد هزار برگه است. البته اسناد اهدایی هم در سال گذشته فراوان داشتیم که از همه اهداکنندگان سپاسگزارم.»

جعفریان در حوزه نسخ خطی کتابخانه مجلس نیز گفت: «ما در سال جاری بودجه ویژه‌ای برای نسخ خطی دریافت کردیم، این بودجه هم برای چاپ و تألیف فهرست‌ها بود، هم برای خرید و سامان‌دهی امور فنی حفظ و حراست از نسخه‌ها. ما در هر سه بخش فعالیت کردیم، اما در بخش خرید فعالیتمان بیشتر بود به طوری که هشتصد نسخه در سال گذشته خریداری شد.»

وی ادامه داد: «در زمینه فهرست‌نویسی نیز فعالیت کتابخانه ادامه داشت به طوری که تاکنون بیش از 14 جلد فهرست منتشر شده است و 4 جلد دیگر نیز در دست انتشار است. یکی از بهترین کارهای سال جاری به پایان رسیدن تألیف فهرست شبیه‌نامه‌ها بود که هم‌اینک زیر چاپ است و تا پایان سال منتشر می‌شود.»

وی درخصوص پیشرفت کتابخانه دیجیتالی «رسان» نیز گفت: «در سال 89 تلاش کردیم بر روی کیفیت نسخه‌های خطی موجود در رسان سرمایه‌گذاری بیشتری کنیم. در کنار این موضوع افزایش نسخ ارائه شده در سایت را هم داشتیم، به گونه‌ای که اکنون 17 هزار نسخه خطی در بیش از 30 هزار عنوان بر روی کتابخانه قابل دسترسی است. اما به دلیل وجود مشکلات فنی و آشفتگی در فهرست نویسی، پیشرفت کار دیجیتالی در ایران دشوار است.»

رییس کتابخانه مجلس درباره طرح های سال 90 هم گفت:‌ «مهمتر از همه برای ما افزایش کتابهای کتابخانه است. البته مقصودمان از افزایش، افزایش عناوین است نه مجلدات و کتابهای تکراری. متاسفانه الان آمارهایی که می دهند معمولا تعداد مجلدات است. دقیق نمی گویند چند عنوان دارند. یکی از دوستان می گفت کتابخانه ملی اگر عناوین کتابهایش را بگوید، آنها که هست و مفقود نشده، خجالت آور است. البته برای یک کتابخانه بزرگی مثل ملی در یک کشور نزدیک به 75 میلیون خجالت آور است. ما باید در گردآوری کتاب تلاش کنیم و بنده ضمن این که از کار انجام شده در دو سال گذشته راضی هستم اما انتظار دارم امسال این تلاش دو ساله را در این یک سال انجام دهیم و هرچه از آثار فارسی و غیر آن لازم است تهیه کنیم. باید راه های تازه برای یافتن کتاب پیدا کرد.»

این محقق تاریخ اسلام با اشاره به اینکه از روال عادی کتابخانه راضی نیست، ادامه داد: «این به معنای آن نیست که کاری انجام نمی شود بلکه به این معناست که ما پیشرفت جدی نداریم و فقط اداره می کنیم. بنده معتقدم هر جایی حتی کل کشور به صورت عادی اداره می شود، چون به هر حال پایه هایی گذاشته شده است. مهم این است که خوب اداره شود و امروزش بهتر از دیروزش باشد.»

نویسنده «اطلس شیعه» با بیان این مطلب که باید عوامل و اسباب این عقب ماندگی را که سبب رکورد در کار کتابخانه ای ما شده پیدا کرد، گفت:‌ «ما مشکلات فنی داریم و مسائل دیگر که باید رفع و رجوع کنیم. چرا باید ما بیست روز در عید تعطیل باشیم؟ بخشی از آن به سنت تعطیلی در مجموعه مجلس است که حل کردن آن دست ما نیست. اما وقتی ما حتی چند کارمند را نمی توانیم راضی کنیم که با اضافه کار هفته دوم را برای پاسخگویی به مراجعات سرکار بیایند این دیگر به نیروهای خودمان بر می گردد.»