اطلاعات عمومی

آقایی در بخش نظرات پرسیده اند:

نمی دونم من تمام وجودم احساس می کنم دخترم .حرکاتم رفتارم .من باید چه کا ر کنم؟

پاسخ:

@@پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با ما

احتمالاً شما از نوعی اختلال هویت جنسی رنج می برید. خوشبختانه مراکز تخصصی و فوق تخصصی این گونه اختلالات جنسی در شهرهای بزرگ به ویژه در تهران وجود دارند .

توصیه می‌شود با ارتباط با سایت انجمن حمایت از بیماران مبتلا به اختلال هویت جنسی ایران www.gid.org.ir از شرایط پذیرش آن انجمن اطلاع حاصل نمایید.

 درمان یک اختلال تخصصی نیازمند متخصص آن اختلال است و ما روان‌شناسان به هیچ ‌وجه از تخصص کافی برای درمان این اختلال برخوردار نیستیم، پس توصیه می‌شود در گام اول به صورت ایمیل یا تلفن با آن انجمن مکاتبه نمایید و فرایند درمان خود را هرچه سریع تر آغاز نمایید.

در این زمینه متخصصینی مانند دکتر فریدون مهرابی، دکتر ماهیار آذر، دکتر محمدعلی بشارت (استاد دانشگاه تهران)، دکتر خدایاری فرد (استاد دانشگاه تهران)، دکتر روشن (بیمارستان مصطفى خمینی تهران،خیابان ایتالیا)، دکتر علی اسلامی نسب (سایت انجمن شفای وسواس)، دکتر افتخاری، دکتر بهنام اوحدی و ... وجود دارند.

شمارة تماس همه این متخصصان از طریق راهنمای 118 در تهران قابل دسترس می‌باشد.

من یک دختری را دوست دارم . حقیقتش هوس نیست ، با این که او به من کم محلی می کند ( منظور از کم محلی برای مثال جواب ندادن پیام هایم است ) ولی من هیچ وقت علاقه ام نسبت به او کم نشده است . ته دلم یک حسی نسبت به او دارم که من خیلی او را دوست دارم. به نظر شما ، کاری که من می توانم بکنم ، چیست ؟ ایا این واقعا عشق است ؟ ان دختر ، فامیلمان است

پاسخ:

معمولا عشق های زمینی با نیاز های انسانی پیچیده است .هیچ عشقی نسبت به موضوع مادی خالص نیست. از طرفی هدف شما از احساس عاطفی چیست ؟ بر فرض به یک لباس و یا یک وسیله علاقه مند هستید. هدفتان این است که زمانی با تهیه پول این وسیله و یا لباس را برای خود تهیه کنید. در روابط انسانی مشروع و مذهبی ،احساس عشق و علاقه بدون هدف ازدواج اشکال داشته ، حتی بسیاری از روان شناسان عشق بدون صمیمت و تعهد را عشقی نابود کننده انسانیت می دانند،

 به نظر روان شناسان ازدواج هایی که بر پایه عشق و علاقه زیاد شکل می گیرد، با مشکلات بسیار مواجه می شود.

حتی اگر هدفتان ازدواج باشد، اولاً ازدواج هایی که با احساس شروع شده باشد ، به دلیل وابستگی فرد نقاط منفی و اختلافات فرهنگی و.... طرف مقابل نادیده می گیرد، توجیه می کند و اهمیت نمی دهد و سعی می کند به طور احساسی به دلیل این که طرف مقابلش را از دست ندهد، با رفتار او همسان سازی داشته. مثلا فردی که چندین سال نماز نمی خواند ،ولی به دلیل اصرار و یا محافظه کاری طرف مقابلش و با هدف جلب نظر طرف مقابل ،دست به این رفتار بزند، آیا می تواند این رفتار احساسی را تا آخر ادامه دهد ؟ با گذشت زمان و شروع زندگی و کاهش طبیعی احساس اولیه ، تمام رفتارهای احساسی هم از بین می رود و رفتارهای چندین ساله دوباره آشکار شده و باعث اختلافات زناشویی خواهید شد.

البته سخن گفتن از ازدواج در این زمان و با سنی که شما دارید، بسیار زود است.

به نظر می رسد که عشق و علاقه ریشه در مسایل غریزی و جنسی دارد که در همه انسان ها وجود داشته و طبیعی است، اما باید کنترل شود. تا زمانی که شرایط برای ازدواج فراهم نشده، نباید به دنبال این مسایل باشید که چیزی جز تشدید کردن نیازهای جنسی و افکار یا اعمال گناه آلود( مانند خودارضایی) نیست.

 با کار خود نه تنها زمینه گناه را برای خود فراهم می کنید، بلکه باعث می شوید که دختر نیز وارد رابطه گناه آلود با شما یا افراد دیگر قرار گیرد.

اینکه‌ دختر به شما بی محلی می کند، کار درستی است و باید او را تحسین کرد.

شما نیز باید سعی کنید به صورت تدریجی تصاویر و افکار ایشان را فراموش کنید . قوت و عمر گرانمایه و ارزشمند خود را به کارهای مثبت، مانند تحصیل علم صرف نمایید.

موفق باشید.

جوانی 20 ساله و مجرد که در 3-4 سال پیش خود ارضایی می کردم و پس از مدتی به انزال زود رس به صورت حاد دچار شدم و اکنون با دستور پزشک از قرص ها یی استفاده می کنم که برای مقدار اندکی موثر می باشد.

بنده اکنون هم دچار انزال زودرس هستم و هم میل جنسی زیادی دارم به طوری کنترل شهوت برای من خیلی سخت شده است.

پاسخ:

@@پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این سایت

خودارضایی یکی از راه های انحراف جنسی است که عوارض جسمی و روحی و روانی زیادی دارد. افسردگی و بی حالی و ضعف بینایی ، ضعف قوای جسمانی ، آسیب دستگاه تناسلى و ناتوانى‏هاى جنسى و تولید مثل، بیماری هاى مقاربتى‏،عقیم شدن‏،کم خونى، کم اشتهایى و مشکلات گوارشى؛کم خوابى و اختلال در خواب؛ تنگى نفس؛ سر در،سرگیجه؛پیدایش تغییرات در نخاع و ستون فقرات، ضعف حافظه، حواس پرتى و ناتوانى در تمرکز فکرى‏،اضطراب ،افسردگى‏، پرخاشگرى و بداخلاقى‏، یأس از زندگى‏،از بین رفتن خلاقیت‏ها، توانایى‏ها و سرکوب شدن استعدادها،عدم میل به تحصیل، مطالعه، تحقیقات علمى و فعالیت‏هاى فکرى، هوس باز و بى‏بند و بار شدن ،افت تحصیلى‏،بزهکارى و ... از عوارض خود ارضایی هستند.

زودانزالی نیز یکی از عوارض و آسیب های خودارضایی است. ولی به خاطر این که فعلا مجرد هستید ،بهتر است به این زودانزالی فکر نکنید - که با ترک کامل خودارضایی این مشکل حل خواهد شد - و تمام هم و غم خود را متمرکز بر کنترل شهوت تا فراهم شدن موقعیت ازدواج بکنید.

 برای کنترل شهوت خود راهکارهای زیر را به کار ببندید:

1ـ طرد افکار شیطانی:

مشکل‌ترین مرحلة رویارویی با انحراف جنسی، سالم سازی اندیشه و پرهیز از افکار شهوانی است. امام علی(ع) می‌فرماید: «کسی که در اطراف گناه بسیار بیندیشد، سرانجام به آن کشیده خواهد شد».(1)

2ـ پر کردن اوقات فراغت با مطالعه، تفریح، مسافرت و غیره.

3ـ کنترل چشم:

نگاه راهبر دل و دام شیطان و بذر شهوت است. برای مهار غریزة جنسی باید از دیدن آن چه که میل جنسی را تحریک می‌کند، خودداری کرد. امام علی(ع) می‌فرماید: «بهترین عامل روگردانی از شهوات، فروبستن چشم‌ها است».(2)

4ـ عدم آمیختگی زن و مرد:

همنشینی زن و مرد و هم‌سخن شدن و خلوت کردن با یکدیگر زمینه لغزش را فراهم می‌کند.

5ـ کم‌خوری:

یکی دیگر از راه‌های کنترل غریزه جنسی، دوری از پرخوری است. از این رو در روایات اسلامی از روزه‌داری به عنوان عامل تعدیل غریزة جنسی یاد شده است.

پیامبر می‌فرماید:

«ای جوانان، هر یک از شما قدرت ازدواج دارد، ازدواج کند . اگر قدرت ندارد روزه بگیرد، زیرا روزه گرفتن برای کنترل شهوت مفید است».(3)

6ـ یکی از راه‌های آرام کردن طوفان غریزة جنسی در انسان، ورزش و فعالیت بدنی است، زیرا ورزش مقدار فراوانی از انرژی‌های بدنی و فکری انسان را به خود اختصاص می‌دهد و از مسایل دیگر کم می‌کند.

7ـ آخرت گرایی:

 توجه به پاداش اخروی دربارة کسانی که دامن خود را از گناه پاک داشته اند. امام علی(ع) می‌فرماید: «کسی که به بهشت علاقه دارد، خواهش‌های نفس و شهوات را فراموش کند».(4)

8ـ یاد مرگ:

رسول خدا(ص) اصحاب خود را دربارة مرگ بسیار سفارش می‌کرد و می‌فرمود: «زیاد مرگ را یاد کنید، زیرا یاد مرگ شکنندة لذات نفسانی و مانع میان تو و شهوات است».(5)

برای کنترل غریزه خود راهکارهای عملی زیر را مورد توجه قرار دهید:

 1- هفته‏ای یکی دو روز روزه مستحبی بگیرید.

 2- هر روز به منظور تخلیه انرژی جسمانی خود به مقدار زیاد ورزش کنید.

 3- اوقات فراغت خود را با انجام کارهای هنری، فنی، و... پر کنید.

 4- در خوردن مواد غذایی انرژی‏زا و محرک مثل، خرما، پیاز، فلفل، تخم‏مرغ و... به حداقل لازم اکتفا کنید.

 5- از تماشای رفتارها و برجستگی‏های بدن خود و دیگران و صحنه‏های تحریک کننده جدا خود داری کنید.

 6- برای تمام اوقات شبانه روز خود برنامه‏ای منظم و تدوین کنید و هیچ زمانی را بدون برنامه قبلی سپری نکنید زیرا برای آن اوقات شیطان برنامه‏ریزی می‏کند.

 7- با شرکت در مجالس مذهبی، دعا، خواندن نمازهای نافله و نافله شب پیوسته در صدد تقویت نیروی ایمان خود باشید.

 8- پرهیز از فکر و ترسیم صحنه‏های محرک در ذهن و خیال.

 9- گوش ندادن به آوازها و موسیقی‏های تحریک‏کننده و مبتذل.

 10- اجتناب شدید از نشست‏های غفلت‏زا و معاشرت با دوستان ناباب و گوش سپردن به سخنان تحریک‏آمیز.

 11- تلاوت قرآن. بی‏شک انس با قرآن، تلاوت، تدبر و تفکر در مضامین آن، خود شفای هر دردی است که به سرعت کار هر پریشانی را رو به سامان می‏برد و زخم‏های پنهان را التیام می‏دهد و همت‏ها را تا آسمان‏ها بالا می‏برد و بشر را از فرو رفتن در عالم حیوانات را نجات می‏بخشد.

  12 - در پایان توصیه می کنیم راهکارهایی که برای ترک افکار جنسی مطرح کرده ایم و نیز سایر راهکارهایی که در سایت مطرح شده است را به دقت بخوانید و به آن ها عمل کنید .

موفق باشید.

پی نوشت ها: 

1. غررالحکم، ج 5، ص 321.

2. همان، ج 6، ص 164.

3. بحارالانوار، ج 100، ص 220.

4. نهج البلاغه، قصار 30.

5. بحارالانوار، ج 74، ص 388.

من چند بار با همسرم نزدیکی داشتم ولی آلت همسرم به راحتی بدون هیچ دردی وارد می شودوبالا و پایین می رود و من چیزی از وجود پرده حس نمی کنم.ممکنه پرده نداشته باشم در ضمن هنوز عروسی نکردیم

پاسخ: 

با سلام و تشکر 

معمولا با داخل شدن آلت مرد در واژن همسر، پرده بکارت از بین می رود  و از بین رفتن پرده بکارت همراه با کمی درد و خونریزی می باشد مگر آنکه زن دارای عضلات بسیار نیرومند  باشد . ممکن است پرده بکارت بعضی از زنها، بدون درد و خونریزی از بین برود.

گاهی اتفاق می افتد که پرده بکارت در دوران کودکی در اثر پرش زیاد و امثال آن از بین برود و گاهی ممکن است بعضی از دختران اصلا از ابتدای تولد بکارت نداشته یعنی به صورت مادرزادی بدون بکارت به دنیا بیاید هر چند این گونه موارد کم است ولی می شود بدون بکارت به دنیا بیاید. و هم چنین گاهی پیش می آید که پرده بکارت در اثر نزدیکی شوهر از بین نرود و این مورد نیز ممکن است و بعدا هنگام زایمان از بین می رود.

در فرض سؤال: اگر آلت همسر بدون درد وارد واژن می شود ممکن است پرده بکارت از بین رفته باشد،  یعنی ممکن است در اولین نزدیکی با همسر پرده شما از بین رفته باشد و خود شما متوجه نشده باشید و یا ممکن است در کودکی از بین رفته باشد و نیز ممکن است هنوز باکره باشید و بکارت شما طوری باشد که با نزدیکی از بین نمی رود که این گونه مورد نیز ممکن است پیش بیاید.

در هر صورت برای اطمینان در این مورد و همچنین سؤال از نحوه از بین رفتن پرده بکارت می توانید  به دکتر متخصص زنان مراجعه نمایید

من 16 سال سن دارم و 5 الی 6 ماه بود که این کارو(خودارضایی) می کردم و الان ترک کردم. موقع ازدواج مشکلی برایم پیش نخواهد آمد؟

پاسخ:

  خود ارضایی عواقب و آسیب های روحی و جسمی فراوانی دارد. عوارضش هم بستگی به تعداد دفعات و مدت زمان انجام آن عمل می باشد. بنابراین هرچه تعداد دفعات و مدت زمان انجام عمل بیش تر باشد، به همان اندازه آسیب خواهد داشت .  بیش تر اثرات سوء آن با ترک این عمل از بین خواهد رفت .

پس جای نگرانی نیست .پس از ترک آن می توانید زندگی زناشویی خوبی داشته باشید .

به علت خودارضایی کلیتوریسم بزرگ و زشت شده.  آیا بعد از ترک این کار دوباره به شکل اول برمی گردد؟

پاسخ:

  با سلام و سپاس 

 سلول‌های کلیتوریس مانند دیگر سلول‌های بدن در اثر اصطکاک با اجسام دیگر متورم و حجیم می‌گردد. به عنوان مثال دست کارگران به خاطر تماس فراوان با اجسام دیگر بزرگ‌تر و زمخت‌تر می گردد.

در هر صورت ترک خودارضایی که به نوعی به صفر رساندن تماس و اصطکاک بیش از حد با آلات تناسلی است، سهم بسزایی در کاهش تورم نسوج و بازگشت به حالت اول دارد. بنابراین برای ازدواج موفق ، لازم است که این عمل را ترک کنید. چرا که ادامه این روند آسیب‌زا در آینده زندگی شما می تواند آثار مخربی داشته باشد ، از جمله این که پسران امروزی به خاطر آشنایی خارج از چارچوب با مسایل جنسی و همچنین دغدغه داشتن یک همسر پاک، در روزهای اولیه ازدواج به این امور به ظاهر ساده (مثل شکل طبیعی یا غیر طبیعی کلیتوریس) حساسند.

چه بهتر که تا پیش از ازدواج با ترک کامل این گناه جنسی زمینه هر گونه شکاکیت را بر همسر آینده خود ببندید.

 ترک این عمل به همراه توبه از آن، بیش از فواید جسمانی به همراه داشته باشد، فواید روانی و معنوی بسیار برای تان به ارمغان خواهد شد که کسب محبوبیت خداوند یکی از آن ها است؛ زیرا خداوند فرموده است که توبه کنند گان را دوست می دارد.

باید بدانید:

بهداشت تناسلی،

 کاهش اضطراب(تنفس عمیق،تمارین تن آرامی«ریلکسیشن»،تغذیه مناسب،استفاده از داروهای گیاهی و طبی و...)،

 ورزش سنگین(که عرق شما را در بیاورد)،

 پرهیز از هر گونه خیال‌پردازی جنسی،

 مطالعه کتب مفید در زمینه عزت نفس و اعتماد به نفس.

خودارزشمندی و یافتن عزت نفس و بزرگ منشی، به گونه ای که نفس و جان خود را برتر از آن بدانید که آن را به گناهی پست‌آلوده کنید.
  همچنین دقت در پوشش ظاهری، حفظ حریم نگاه، شرکت در مجالس مذهبی و... سهم زیادی در بازگشت دل انگیز شما به طهارت سابق دارد.

شاید نتوانید به یکباره بساط هرگونه خودارضایی را برچینید(البته این غایت مطلوب است) اما مهم این است با توکل و توسل و تقویت اراده خود فاصله بین وهله‌های خودارضایی را روز به روز زیادتر نمایید، مثلاً اگر هفته ای یک بار به این عمل خانمان‌سوز اقدام می‌نمایید ،فاصله زمانی آن را تا یک کاه یا بیش تر افزایش دهید تا سرانجام آن را برای همیشه قطع کنید.

 قطعاً می‌توانید مثل هزاران دختری باشید که با عزم و جزم برای همیشه به این عمل حقیرانه پایان داده‌اند.

 هرگونه پیشرفت شما در این مهم نباید از تقویت درونی یا بیرونی (مانند خریدن یک بستنی) بی‌نصیب باشد. بازگشت ناخواسته و خودارضایی خارج از برنامه خود تنظیمی، جزیی از فرایند ترک محسوب می‌گردد . نباید شما را از ادامه این مسیر طلایی ناامید و مأیوس سازد.

به کسب محبوبیت خداوند که در قرآنش وعده داده و کسب رضایت الهی که مقام بلند و ارزشمند انسانی است و بازیافتن عزت و بزرگی که از این راه توبه و ترک عمل کسب کرده اید، فکر کنید.

 با این اوضاع من می تونم با مشاوره دوباره لذتم را به اون حد برسونم که بتونم ازدواج کنم؟حتما خودتون می دونید که باخود ارضایی دیگری نمی تونه آدمو ارضا کنه من از این نگرانم که ازدواج کنم و مشکل بیدا کنم. در ضمن بگم که من 4 ماه بیش بردمو دوختم چون دیگه تمایل به خودارضایی و سکس ندارم.

پاسخ:

ضمن ابراز خرسندی از بازگشت جانانه شما به وادی پاکدامنی باید اذعان کرد تجاربی که در گذشته داشتید، نامناسب از نظر شرعی و روان شناختی بوده  و ممکن است آثار ذهنی و روانی آن تا مدت زمان طولانی باشد.

در عین حال غریزه جنسی یک نیاز خدادادی است . مانند همه نیازها باید در مسیرصحیح برآورده شده،  باعث آرامش و حرکت به سوی کمال شود. زیرا بنا برعقیده بسیاری از دانشمندان ،نیازهای اساسی و پایه ،در صورت برآورده نشدن باعث اختلال در بهداشت روانی فرد می شوند. بنابراین افراط و تفریط در موضوعی باعث آسیب های می شود.

 باید از گذشته خود پشیمان شده و توبه کنید . بعد از توبه سعی در پاک کردن تمام خاطرات گذشته داشته باشید، مثل اینکه اصلا  نبوده اید که این تجارب را داشته اید، زیرا در احادیث داریم کسی که توبه کرده باشد، مثل این است که اصلا گناهی مرتکب نشده است . از طرفی با پرهیز از خود سرزنشی و احساس گناه  و مبارزه با افکار نگران کننده سعی کنید وضع روحی خوبی برای خودتان ایجاد کنید .

همچنین با خود گویی مثبت و احترام به خود و دیدن نقاط مثبت و خوبی های خودتان زمینه را برای ازدواج فراهم کنید . در باره عدم رضایت جنسی از همسرتان  در آینده نگران نباشید . سعی کنید با مشاوره زناشویی و یادگیری مهارت های جنسی رضایت خودتان را در مسیر صحیح و مناسب قرار دهید. حداقل سعی کنید 6 یا 7 ماه صبر کنید . در این مدت به نکاتی که گفته شد، توجه داشته و عمل کنید .بعد با مشاوره گرفتن در زمینه ازدواج و مسایل زناشویی به ازدواج اقدام کنید.

 موفق باشید.

پاسخ:

 با سلام خدمت شما برادر گرامی..

ما نیز از شرایط دانشگاه ها و به طور کلی در مکان های مختلط، به خصوص که جوانان مجرد در آن جا هستند، بسیار متأسف هستیم . مطمئنآً یکی از آسیب های اجتماعی  اختلاط بین دختران و پسران است، اما در عین حال انسان ها را کاملاً ‌دست بسته در این محیط ها نمی دانیم.

بنده مثل هزاران نفر دیگر چندین سال است که در یکی از دانشگاه‌های معتبر تهران درس می‌خوانم ،ولی از برزگ‌نمایی شما تا حدودی متعجب شدم. درست است که شرایط تحریک‌زا در دانشگاه بسیار و در برخی دانشگاه ها بیش تراست ،ولی قدرت خویشتنداری ما انسان‌ها از همه آن ها بالاتر است.

مهارت خویشتنداری تا اندازه‌ای کارآمد است که می‌توان در بی‌بند و بارترین دانشگاه‌های جهان درس خواند و اندکی در دریای معصیت تر نشد. البته کسی منکر تفاوت‌های فردی نیست، ولی تشابه‌های فردی هم به همین راحتی قابل چشم‌پوشی نیست در هر صورت باید بپذیریم اگر کسی واقعاً خواهان خویشتنداری باشد، می‌تواند در آخرالزمان(قبل از ظهور) هم به حفظ گوهر دین خود بپردازد .مسلّم است کسی که با توسل به مکانیزم‌های دفاعی مانند دلیل تراشی، انکار، فرافکنی و... در صدد توجیه عدم خویشتنداری برمی‌آید، سرانجامی جز همرنگی با جماعت نخواهد داشت.

همرنگی گناه‌آلود (البته با کمی چاشنی عذاب وجدان) ما را از دایره پاکان خارج می‌سازد و ما را از لبخند خدا برای مدتی یا برای همیشه محروم می‌سازد.

ما روان‌شناسان معتقدیم نظام شناختی- هیجانی انسان‌ها به گونه‌ای سامان یافته است که قابلیت هر تغییر مثبتی در آن وجود دارد. چه بهتر که با کمی تغییر در نظام شناختی- هیجانی خود با این معضل اجتماعی به صورت «مسئله مدار» نه «هیجان مدار» برخورد نمایید.

در نظام رفتاری نیز باید با انجام یک سری رفتارهای پیشگیرانه به حل مشکل درونی پرداخت. کم نیستند افرادی که پس از مدتی به مهارت کنترل نگاه نایل آمده‌اند. از این طریق ورود‌ی‌های ذهن خود را تعدیل و بالایش کرده‌اند. شکی نیست با بی‌مبالاتی در دیدار و شنیدار  نمی‌توان چندان به خویشتنداری امید داشت.

در هر صورت با تلاش و مجاهدت به همراه انجام راهکارهای عملی، می‌توانید به این مهم دست یابید، یا حداقل میزان کنترل را بیش تر نمایید. در ذیل به طور فهرست‌وار به برخی نکات اشاره می‌کنیم:

1ـ شرایط سرنوشت‌ساز خود را جدی بگیرید . به هیچ وجه با مسایل اساسی زندگی خود شعاری برخورد نکنید.

2ـ ورزش منظم و سنگین برای تخلیه انرژی‌های مزاحم بسیار ضروری به نظر می‌رسد.

3ـ از رفت و آمدهای بی‌مورد خود به دانشگاه یا سایر امکان تحریک‌زا بکاهید.

4ـ با افراد خویشتندار طرح رفاقت بریزید. از دوستان غیر خویشتندار کناره بگیرید.

5ـ خود را دست و پا بسته فرض نکنید . از خود تلقین منفی برحذر باشید. همه می‌توانند و شما هم جزو همه هستید.

6ـ از خطایای ناخواسته یا خواسته خود به درگاه خداوند توبه نمایید.از  این کار برای مجاهدت‌های بیش تر نیرو بگیرید.

7ـ از شیوه‌های نگاه بزرگان و علمای معاصر به نامحرم سرمشق بگیرید. بسیاری از علمای معاصر برای مدتی هر چند اندک در خارج کشور به سر ‌برده‌اند.

8ـ در همه حال خود را در معرض آزمایش‌های سبک و سنگین الهی بدانید. نگذارید از کوچک ترین آن ها سرافکنده بیرون بیایید.

9ـ با سرمایه‌گذاری معنوی روی پاکدامنی خود، دختری پاکدامن از خدا طلب کنید. بدون پاکدامنی نمی‌توان توقع همسری پاکدامن از خدا داشت.

موفق باشید.

پاسخ:

با سلام و سپاس

مشکل نوشته شما این است که یک مسئله دارای چند زاویه و بُعد را تنها از یک زاویه مد نظر قرار داده ، آن یک زاویه نیز جای حرف بسیار دارد.

خودارضایی تنها مشکل آن گناه بودن نیست، بلکه علاوه بر آن، این مسئله آسیب روانی و حتی جسمی به انسان وارد می کند. به طور طبیعی با بازگذاشتن این امر (با هر بهانه و یا دلیل تراشی)، چون غریزه و کشش های جنسی نیز به آن ضمیمه می شود، این مسئله به صورت یک عادت نامطلوب در آمده و شخص را دچار آسیب های جدی می کند .اصلاً ‌به خاطر همین ‌آسیب ها و عوارض است که دین آن را ممنوع اعلام کرده است.

آیا می توانیم مراجعانی که به این مرض مبتلا شده  و از عوارض روانی و جسمی آن رنج می برند و با نامه یا به صورت حضوری چاره ای برای درمان آن می جویند، نادیده بگیریم و بگوییم  چون بیچاره و فقیر بودید، چاره ای نداشتید و باید به چنین بیماری مبتلا می شدید و حالا نیز کاری نمی توان کرد؟!

آیا نظر شما این است که به بیماری فقر آن ها بیماری دیگری و بلکه بیمارهای بسیار دیگر باید افزوده شود؟!

عوارض ناشی از این کارها به حدی است که حتی شخص پس از ازدواج (با توجه به عادتی که کرده و دلایل متعدد دیگر) به سراغ خودارضایی رفته و از این طریق خود را تخلیه جنسی می کند. آیا می خواهید نوشته این افراد را به شما نشان دهیم؟

با این سخن شما پس هر آدم و پسر فقیری، استمنا کننده و هر آدم پولداری باید چنین نباشد، اما‌ آیا واقعاً این گونه است؟!

آیا واقعاً تمام افرادی که به دلایل فقر یا هر چیز دیگر نتوانستند در سنین پایین تر ازدواج کنند، حتماً‌ خودارضایی می کردند یا اینکه به قول شما دنبال ناموس دیگران بودند؟

یعنی باید یا این بود یا آن و فرد پاکی وجود ندارد؟!

فرض کنیم که  دنبال ناموس دیگری بودن، بدتر از خود ارضایی است، اما واقعاً برای جلوگیری از آن کار، باید به فکر خودارضایی با تمام عوارض ناشی از آن برسیم و خود را تسلیم و دست بسته شهوت بدانیم و هیچ اختیار و اراده ای برای خود ندانیم؟!

البته ما نیز با شما هم عقیده ایم که یکی از راه های جلوگیری از این مسئله ازدواج کردن است، اما اولاً ‌در هیچ جامعه ای، حتی در زمان پیامبر پسران تنها با رسیدن به بلوغ جنسی ( بدون کسب بلوغ های دیگر) ازدواج نمی کردند .

دوم:انسان ها در زندگی وقتی به ارزشمندی واقعی دست یابند، اهداف بسیار مهم تری در زندگی جستجو کرده و خود را با آن مشغول می سازند.خود را اسیر و برده قوه جنسی و شهوت نمی دانند و این اختصاص به فقیر یا غنی ندارد، بلکه ارزشمندی و احساس مثبت و تلاش در زندگی برای موفقیت در افراد خانواده فقیر بیش تر است. حتی گاهی با اهداف مادی و دنیوی، مانند تحصیلات عالی و رسیدن به موقعیت اجتماعی، یا فعالیت اقتصادی و سرگرم شدن به‌آن و یا ورزشی  به نوعی خود را مشغول می سازند. این گونه کارها اگر چه به معنای جایگزین شدن به جای نیرو و غریزه جنسی نیست، اما جهت دهی فکری و عملی از افزایش تحریکات بیرونی جنسی و فکری می کاهد؛ بنابراین چنین خود را اسیر و دست بسته احساس نمی کنند که باید یکی از  دو کاری که  گفتید، انجام دهند. این مسئله دیگر ربطی به فقیر و غنی ندارد.

سوم :  خودارضایی تنها یک مشکل جنسی صرف نیست که با ازدواج حل شود(نمونه آن افراد متأهلی است که خود ارضایی دارند) بلکه یک مشکل دارای ابعاد مختلف است که تنها یکی از جهات و شاید مهم ترین آن، تحریکات جنسی است، اما وقتی که به صورت عادت در آید، دیگر فراتر از  مشکل جنسی است.

دلیل تراشی از هر نوعی( از جمله آنچه در سوال تان آمده) چیزی جز ضعیف کردن نیروی اراده و فکر در مقابله با این عمل نیست . توصیه و تجویز آن برای افرادی به اصطلاح شما فقیران، چیزی جز افزودن رنج و بیچارگی و بدبختی آنان نیست.