اطلاعات عمومی

پیش از این دانشمندان موفق شده بودند تاثیر نگه داشتن یک آهن ربا را در نزدیکی سر، بر روی صحبت کردن و الگوهای رفتاری و یادگیری انسان اثبات کنند. اکنون به نظر می رسد که با استفاده از یک باتری کتابی 9 ولتی، شما می توانید خود را به بازیکن بهتری در زمینه بازی های ویدئویی تبدیل کنید. البته به هیچ وجه این کار را در خانه امتحان نکنید!

به گزارش پاپ ساینس، عصب شناسان دانشگاه نیومکزیکو از گروهی از داوطلبان خواستند که یک بازی ویدئویی به نام DARWARS Ambush را انجام دهند، یک بازی آموزشی که برای کمک به سربازان ارتش آمریکا طراحی شده بود.

نیمی از داوطلبان هنگام بازی، یک جریان الکتریکی 2 میلی آمپری را از طریق پوست سرشان دریافت می کردند. این جریان توسط دستگاهی تامین می شد که تنها با استفاده از یک باتری کتابی 9 ولتی کار می کرد. مهارت این گروه از داوطلبان در انجام بازی، در مقایسه با دیگر داوطلبان دو برابر بهتر بود.

این مطالعه که از سوی آژانس پروژه های تحقیقاتی پیشرفته نظامی آمریکا (دارپا) هدایت می شد، نشان می دهد که اعمال جریان الکتریکی مستقیم به مغز می تواند یادگیری را بهبود بخشد. این نوع تحریک مغزی که تحریک جریان مستقیم درون جمجمه ای (tDCS) نامیده می شود، به موضوع بسیار بحث برانگیزی در میان دانشمندان تبدیل شده، با این وجود، این روش توانسته است امیدهایی را برای درمان انواع مختلفی از بی نظمی های عصبی و اختلالات شناختی به وجود آورد.

روش tDCS با روش تحریک مغناطیسی درون جمجمه ای تفاوت دارد. در روش تحریک مغناطیسی یک سیم پیچ مغناطیسی با ولتاژ بالا در نزدیکی سر بیمار قرار می گیرد و میدان مغناطیسی سیم پیچ باعث تحریک پاسخ های الکتریکی در مغز می شود. اما روش تحریک جریان مستقیم درون جمجمه ای همان طور که از نام آن نیز برداشت می شود، جریان الکتریکی را مستقیما به مغز انسان اعمال می کند.

اخیرا خبرهای زیادی درباره این روش ها منتشر شده است و مطالعات علمی نشان می دهد که این زمینه ها -خصوصا روش tDCS- در حال تجربه یک دوره حیات مجدد هستند. دانشمندان امیدوارند که این روش ها بتوانند برای درمان افسردگی، سکته مغزی و اوتیسم مورد استفاده قرار گیرند و علاوه بر آن، با افزایش دادن انعطاف پذیری مغز به بهبود فرایند یادگیری کمک کند. محققان تلاش می کنند تا با اعمال تغییراتی در جریان الکتریکی عبوری از میان سلول های عصبی و انواع خاصی از پروتئین های سیناپس، نحوه تاثیر یک جریان الکتریکی خارجی را بر روی فعالیت مغز درک کنند. ظاهرا تمام این کارها با اعمال یک جریان الکتریکی اندک امکان پذیر است. اما عاجزانه از شما تقاضا می کنیم که سعی نکنید با وصل کردن یک باتری کتابی 9 ولتی به سر خود، این مساله را امتحان کنید!

دکتر احمد رضا جمشیدی فوق تخصص روماتولوژی اظهار داشت: پوکی استخوان یک بیماری سیستم اسکلتی عضلانی است که در سنین 50 سال به بالا و زنان یائسه بیشتر بروز می کند.

وی افزود: کلسیم یک عنصر حیاتی برای جریان خون، استحکام و تراکم استخوان ها است که به صورت ریز در جریان خون و به صورت بلور بر روی استخوان ها ذخیره می شود.

این فوق تخصص روماتولوژی تصریح کرد: با توجه به اینکه کلسیم برای فعالیت سلول های حیاتی قلب و سیستم عصبی ضروری و لازم است، با کاهش این عنصر در بدن، میزان کلسیم مورد نیاز از استخوان برداشت و به مرور زمان بافت اسکلتی با کاهش تراکم و پوکی استخوان مواجه می شود.

جمشیدی گفت: پوکی استخوان در مراحل اولیه علایم خاصی ندارد ولی با پیشرفت بیماری و در حالی که 30 تا 40 درصد تراکم استخوان از بین رفته با شکستگی ناگهانی استخوان و انجام آزمایشات اولیه مشخص می شود.

وی ادامه داد: خانم های بالای 50 سال و یائسه با از بین رفتن اثر هورمون های زنانه در معرض ابتلا به پوکی استخوان هستند که این امری اجتناب ناپذیر است و آقایان نیز 10 سال دیرتر به این بیماری مبتلا می شوند.

این فوق تخصص روماتولوژی اظهار داشت: به همین منظور پیشگیری باید در بدو تولد و از سنین پایین انجام گیرد تا در سنین بالاتر پوکی استخوان به کندی و دیرتر ظاهر شود.

جمشیدی تصریح کرد: انواع لبنیات، ماست، کشک، پنیر و شیر سرشار از کلسیم هستند ولی متأسفانه به مقدار کافی در سبد غذایی ایرانی ها وجود ندارد.

وی افزود: بدن به طور روزانه به 1000 تا 1500 میلی گرم کلسیم نیاز دارد ولی در بهترین شرایط این میزان در سبد خانواده های ایرانی کمتر 400 میلی گرم وجود دارد که باید با فرهنگ سازی مناسب این رقم اصلاح شود.

این فوق تخصص روماتولوژی بیان داشت: داشتن تحرک به خصوص دویدن در سنین نوجوانی و بلوغ به تراکم بالای استخوان ها کمک می کند و فرد در بزرگسالی کمتر در معرض پوکی استخوان قرار می گیرد.

جمشیدی ادامه داد: افراد مبتلا به بیماری های خاص نظیر سرطان ها، نارسایی کلیه، التهابی و غدد مترشحه، مصرف کنندگان داروهای حاوی کرتون و ضد صرع، سیگاری ها، افراد خیلی لاغر و افراد بی تحرک که مدت طولانی بستری هستند در معرض ابتلا به پوکی استخوان قرار دارند.

وی گفت: البته افرادی که فامیل درجه یکشان مبتلا به پوکی استخوان یا سابقه شکستگی ثابت دارند باید مرتب به پزشک متخصص مراجعه کنند تا علایم پوکی استخوان در آنها مورد بررسی قرار گیرد.

دختر و پسری جوان که عاشقانه یکدیگر را دوست داشتند، بعد از سختی های بسیار و درست زمانی که به یکدیگر رسیده بودند دچار مشکلی غم انگیز شدند.

پسر بنا به مقتضیات نظام حاکم در ژاپن بایستی به جنگ می رفت. بعد از رفتن پسر به نبرد، دختر هر روز به بالای تپه ای که محل قرارشان بود می رفت اما بعد از چند ماه خبری از پسر جوان نشد.

دختر بر روی تپه درخت گیلاس کوچکی کاشت و هر روز به درخت نگاه می کرد. این درخت برای او سمبل عشق و علاقه بود. او امیدوار بود روزی با پسر جوان زیر درخت گیلاس بنشینند.

سالها به سرعت و گاهی برخلاف میل ما می گذرند.

دختر سال ها زیر درخت گیلاس می نشست و از درخت مراقبت می کرد تا اینکه مرد و در زیر همان درخت دفن شد...

امروز بعد از چهارصد سال نهال گیلاس کوچک میلیون ها شکوفه می دهد و هر سال هزاران توریست از سراسر دنیا به زیر درخت گیلاس می آیند و در سکوت به صلح و عشق می اندیشند، به دنیایی که به جای بمب های چند تنی بر روی سرشان شکوفه های گیلاس بریزد.

در واقع آنها مراسمی دارند به نام آیین « هانامی » که طی این مراسم در نوعی مراقبه به درخت گیلاس و شکوفه هایش می نگرند. نام شکوفه های گیلاس ساکورا است.

شکوفه های گیلاس در واقع سمبل زیبایی و کوتاهی عمرند. درخت گیلاس ژاپنی درختی کوچک است و ژاپنی ها این درخت را نه بخاطر میوه اش بلکه به خاطر شکوفه اش دوست دارند.

در طی تاریخ این سرزمین همواره دست خوش جنگ و زلزله و سیل و امواج اقیانوس و توفان و آتشفشان بوده است.

در واقع چه چیز می تواند بازگو کننده ی کوتاهی و زیبایی و شکوه زندگی ژاپنی باشد بهتر از شکوفه های گیلاس...

در سکوت و آرامش ژاپنی (سابی) نوعی مرگ نهفته است. مرگی که در شکوفه باران با شکوه بهاری وقتی شکوفه های گیلاس خود را در دستان باد رها می کنند به سخن می آید.

امروزه کلمه ی گل برای ژاپنی معنای شکوفه ی گیلاس دارد. بهار برای اندیشه ژاپنی تجسمی است از شکوفه باران گیلاس ها.

شکوفه های گیلاس نماد عشق هستند. ژاپنی ها امسال هم مانند گذشته می آیند تا به شکوفه های زیبای گیلاس خوش آمد بگویند.

این شور شاعرانه که هر بهار مردم ژاپن را فرا می گیرد رخدادی باور نکردنی در عصر صنعتی ماست.

بسیاری از آنان زمان درازی جلوی یک درخت شکوفان می ایستند و در سکوت خویش و بی حرکت بدان خیره می نگرند. هیچ کس دست دراز نمی کند تا شاخه ای را بشکند و یا گلی را ببوید.

وفاداری راز طبیعت است، راز شکوفه های گیلاس، بدون آنکه توقعی از آدمیان داشته باشند...

اى کسى که اخبار شاکیان بر او پوشیده نیست؛ و اى کسى که در شناخت حقیقت اخبار ایشان به گواهى‏هاى گواهان احتیاج ندارد؛ و اى کسى که یاریش به ستمزدگان نزدیک است و اى کسى که مددکاریش از ستمگران دور است.

تو خود دانسته‏اى، اى معبود من، آنچه را که فلان فرزند فلان در اثر غرور و بى‏اعتنائى به عذاب و کیفرى که تو مقرر داشته‏اى از من هتک کرده، از آنگونه امور که تو او را از آن منع فرموده‏اى.

خدایا پس بر محمد و آلش رحمت فرست و ستم کننده بر من و دشمن مرا، با نیروى خود از اجراى ستم درباره من باز دار، و با قدرت خود تندى تیغ دشمنى او را از من فرو کاه و او را در کار خود مشغول دار، و در برابر آنکه با او معارضه مى‏کند ناتوان ساز.

خدایا، بر محمد و آلش رحمت، و ستمکار را به ستم درباره من رخصت مده و مرا در برابرش نیکو یارى کن و از ارتکاب نظیر کارهاى او نگاه دار و در حالى مانند حال او قرار مده.

خدایا، بر محمد و آلش رحمت فرست، و مرا در مقابل دشمنم نصرت عاجلى ببخش که شعله خشمى را که از او در دل دارم بنشاند، و داد دلم را از او بستاند.

خدایا بر محمد و آلش رحمت فرست، و عفو خود را در برابر ستم او به من عطا کن، و در مقابل بدرفتاریش با من، رحمتت را به من پاداش ده، زیرا هر ناملایم در برابر قهر تو اندک است. و هر مصیبتى پیش خشم تو سهل است.

خدایا من به هیچ کس جز تو شکایت نمى‏کنم و از هیچ حاکمى غیر از تو یارى نمى‏جویم. حاشا که چنین کنم! پس بر محمد و آلش رحمت فرست، و دعایم را به اجابت پیوسته ساز و شکایتم را با تغییر دادن وضع موجود مقرون فرماى.

خدایا مرا به نومیدى از عدل خود میازماى، و دشمن را به ایمنى از عقوبت خود امتحان مفرماى تا بر ظلم من اصرار ورزد و بر حقم مستولى شود و بزودى عذابى را که به ستمگران وعده داده‏اى، به او و اجابتى را که به بیچارگان وعده داده‏اى به من بنماى.

خدایا بر محمد و آلش رحمت فرست، و مرا به قبول هر سود و زیانى که در باره‏ام تقدیر کرده‏اى موفق‏دار، و به آنچه به نفع من از دیگران و به نفع دیگران از من گرفته‏اى خشنودم ساز، به آن راهى که راست‏تر است رهبریم کن و به کارى که سالمتر و بى‏زیانتر است بگمار.

خدایا اگر خیر مرا در آن بدانى که گرفتن حق من به تأخیر افتد و انتقام از کسى که بر من ستم کرده تا روز فصل خصومتها و محل اجتماع متخاصمین متروک ماند، پس بر محمد و آلش رحمت فرست و مرا از جانب خود به نیت صادق و صبر دائم تأیید فرما و از خواهش بد و آزمندى اهل حرص پناه ده، و تصویرى از ثواب خود که براى من ذخیره کرده‏اى، و از جزاء و عقاب خود که براى دشمنم فراهم ساخته‏اى در دلم مصور ساز، و آن را وسیله خرسندى من به قضاى خود و اطمینانم به آنچه اختیار کرده‏اى، قرار ده.

اى پروردگار جهانیان، دعاى مرا اجابت کن، زیرا تو صاحب فضل عظیم و بر هر چیز بى‏نهایت قادرى.

به نقل از روزنامه دیلی تلگراف، در این ویدئو تصویری از موجودی نشان داده می شود که شبیه آدمهای فضایی داخل فیلمهاست. کسانی که این فیلم را در اینترنت منتشر کرده اند مدعی هستند این فیلم نزدیک شهر ایرکوتسک حوالی دریاچه بایکال و در هفته های اخیر گرفته شده است.

در این تصویر به نظر می رسد یکی از پاهای این ادم فضایی قطع شده است.

انتشار این فیلم فرضیاتی را درباره احتمال سقوط سفینه موجودات فضایی در این منطقه از روسیه مطرح کرده است.

انتشار این ویدئو پس از آن بود که عده ای از روستائیان نورهای نارنجی روشنی را ماه گذشته در آسمان مشاهده کردند.

حتی یکی از شاهدان، آن را با دوربین موبایل خود ضبط کرده است. یکی از تلویزیونهای ملی روسیه نیز این خبر را منتشر کرده است.

تاکنون بیش از یک میلیون نفر فیلم جسد آدم فضایی را در اینترنت مشاهده کرده اند.

قهرمان کشتی که فقط یک پا دارد

"آنتونی رابلز" از ایالت آریزونا آمریکا، حین تولد فقط یک پا داشت اما این مسئله هرگز او را از رسیدن به هدف زندگی خود یعنی رفتن به دنبال ورزش کشتی باز نداشت. وی تمرینات جدی خود را ادامه داد تا جایی که توانست در رقابت های ملی سه روزه جام "مت مک دوناف" آمریکا مقام نخست مسابقات را حین رقابت با رقبایی که از نظر جسمی سالم بودند، کسب کند.

بازیکن راگبی که از داشتن هر دو پا محروم است

شاید به کار بردن واژۀ "محرومیت" برای "بابی مارتین" بازیکن راگبی (فوتبال آمریکایی) اهل اوهایو، کار چندان جالبی نباشد. وی حین تولد بدون پا به دنیا آمد اما اکنون یکی از بازیکنان کلیدی تیم "کینک" به شمار رفته و در کار خود بسیار موفق است.

دختر بسکتبال

دختر بسکتبال لقبی است که مردم به "کیان هوگیان" دختر بچه چینی داده اند که برای حرکت و جلوگیری از ساییده شده بدنش از یک توپ بسکتبال کمک می گیرد. کیان در سه سالگی در اثر تصادف آسیب جدی می بیند و دکترها برای زنده نگه داشتن او مجبور به قطع هر دو پایش می شوند. او برای حرکت از یک نیمه توپ بسکتبال در قسمت پایین کمر و دو مالۀ چوبی استفاده می کند چرا که والدینش که در یک روستای کوچک در چین زندگی می کنند، توان خرید تجهیزات حرکتی مدرن برای او را ندارند. اما تمام این مشکلات کیان را از پرداختن به ورزش مورد علاقه اش یعنی شنا کردن بازنداشته است و تا کنون موفق به کسب چندین مدال در این زمینه شده است.

مردی که بدون داشتن پا در ماراتن نیویورک شرکت کرد

"لانس بنسون" 36 ساله که به طور مادرزادی بدون هر دو پا متولد شده بود، از جمله ستارگانی است که در ماراتن 2005 و 2006 نیویورک شرکت کرده است. وی با استفاده از یک اسکیت و ظرف مدت 3 ساعت و 37 ثانیه موفق به اتمام ماراتن 2005 شده است.

برنده جایزه استعداد هند، پا ندارد

"وینود تاکور" هنرمند هندی نیز از ابتدا بدون پا متولد شد اما خیلی زود راه رفتن بر روی دست ها را آموخت. وینود با شرکت در برنامه استعداد یابی تلویزیون هند و به نمایش گذاشتن رقص هیپ هاپ خود بر روی دست ها، جایزه این مسابقه تلویزیونی را از آن خود کرد و پس از آن به شهرت جهانی دست یافت.

زنی که از 130 کودک مراقبت می کند

"یوهوآ" زن 55 ساله چینی، هر دو پای خود را در تصادف با قطار در سن 13 سالگی از دست داده و از 37 سال پیش تاکنون مشغول مراقبت از کودکان بی سرپرست در یک مرکز حمایت از این گونه کودکان است. او که خود در کودکی پدر و مادرش را از دست داده به این کار عشق می ورزد و مسئول مراقبت از 130 کودک یتیم در این مرکز است. یوهوآ برای حرکت از دو چهارپایۀ کوچک استفاده می کند و به همین دلیل در بین کودکان به "مامان چهارپایه ای" معروف است.

اسکیت سواری بدون پا

"ایتالو رومانو" از مشهورترین و با استعداد ترین اسکیت سواران جهان و اهل ایتالیا است که هر دو پای خود را از دست داده. نگاهی به زندگی و داستان موفقیت او، دلیل محکمی از عدم محرومیت از هدف ها به دنبال معلولیت است.

عکاسی که پا ندارد

"کوین کونولی" که به صورت مادرزادی بدون پا متولد شده بود، خیلی زود و در دوران نوجوانی متوجه نگاه های تعجب آمیز مردم به سمت خود شد! وی که به این نگاه ها عادت کرده بود، دریافت که این نگاه ها می تواند دوطرفه باشد و بنابراین با یک دوربین عکاسی، شروع به ثبت نگاه های مردمی کرد که او را دلسوزانه، متعجب، بی تفاوت یا با تمسخر نگاه می کردند و بدین ترتیب برای خود در زمینه عکاسی اسم و رسمی دست و پا کرد. پس از آن کوین دوربین خود را برداشت و برای گرفتن عکس به دور دونیا سفر کرد و توانست عکس های بی نظیری را در کارنامه هنری خود ثبت کند.

مردی که از دیوار بزرگ چین بالا رفت

"هوآنگ جین مینگ" مردی که هر دو پای خود را در تصادف رانندگی از دست داده، نخستین فرد معلولی بود که به تنهایی از دیوار بزرگ چین بالا رفت و در سال 2006 نام خود را در کتاب گینس ثبت نمود. این مرد چینی پس از تصادف خود در سال 1994 به انجام خطاطی پرداخته و به صورت هنرمند دوره گرد، در سراسر چین سفر می کند.

رسم روزگاره:

کسی را که خیلی دوست داری، زود از دست می دهی پیش از آنکه خوب نگاهش کنی، پیش از آنکه او را در آغوش بگیری؛ پیش از آنکه تمام حرفهایت را به او بگویی، پیش از آنکه همه لبخندهایت را به او نشان بدهی، مثل پروانه ای زیبا، بال می گیرد و دور می شود؛ و تو خیال میکردی تا آخر دنیا می توانی هر روز طلوع آفتاب را با او تماشا کنی.

رسم روزگاره:

کسی که از دیدنش سیر نشده ای زود از دنیای تو میرود، بدون اینکه حتی ردی و نشانی از خودش در دنیای تو به جا بگذارد. چه آرزوهایی با او نداشتی، چه آینده ی زیبایی را با او می دیدی، فرصت نشد که فقط یک بار سرت را بر روی شانه هایش بگذاری و گریه کنی.

رسم روزگاره:

وقتی از هر روزی بیشتر به او نیاز داری، وقتی هنوز خوشبختی را در کنار او حس نکردی، وقتی هنوز ترانه های عاشقی را تا آخر با او نخوانده ای، در کمال ناباوری می بینی که او در کنارت نیست. چه فکر پوچی بود که دست در دست او خنده کنان تا اوج آسمان خواهی رفت و او صورتت را پر از بوسه میکند.

رسم روزگاره:

با خود گفتی اگر این بار ببینمش دست او را می گیرم، خیلی محکم می گیرم و نمی گذارم که برود. او باید برای همیشه پیشم بماند. دستی را گرفتی اما... این دست کیست که خیلی سرد است؟ تو دست در دست تنهایی دادی. اون دستت را رها نمی کند!

رسم روزگاره:

او که میرود، برای همیشه هم می رود؛ و آنقدر تنها می شوی که حتی نام روزها را فراموش میکنی و گذشت زمان را احساس نمی کنی، از صدای تیک تیک ساعت بیزار می شوی و با آنکه تنگ دل تو شکست اما ماهیش آزاد نشد...

راستی تو که او را خیلی دوست داری: اگه هنوز باد، شمعهایت را خاموش نکرده، اگه هنوز شمع بالهایت را نسوزانده، اگه هنوز می توانی به او هدیه ای، شاخه گلی بدهی، پس قدر لحظه لحظه ی این روزها را بدان. برایش فال حافظی بگیر، او را در آغوش بگیر و تا فرصت داری با او بگو که دوستش داری...