اطلاعات عمومی

از اونجایی که همکارم باغ های معروف ایران رو برامون یادآوری کرد، دلم بهشت گمشده شیراز یا تنگ بستانک رو خواست...

آره واقعا بهشته. بهتون پیشنهاد میکنم که حتما برین. واقعاً جای قشنگیه، از قدیم و ندیم گفتن: شنیدن کی بود مانند دیدن! باید خودتون برین ببینین. این عکسا فایده نداره! واقعاً محشره... اگه مسیرتون طرف شیراز خورد، حتماً برین اونجا رو ببینین. نرین کل عمرتون بر فناس!

این بهشت گمشده تقریبا در 138 کیلومتری شیراز قرار گرفته (از نظر فاصله زمانی حدودا دو ساعتی با شیراز فاصله داره که جاده ای که میرین هم قشنگه)...

یه جای خلوتی که پر صدای گنجیشکاس، دسته دسته گلهای رنگی کنار هم روئیدند طوری که حتی دلت نمی آد روشون دراز بکشی و عکس بگیری. واقعا اکسیژنش واسه من تهرونی ضرر داشت...!

من قبل از این که برم فکر می کردم خب بهشت باید خیلی هموار و صاف و ساده باشه، اما کلی کوهنوردی داشت و هر چه قدر که بالاتر می رفتی واقعا بیشتر به نامش نزدیک می شد.

اونجا چند تا چشمه است بالای کوه که به صورت آبشار میاد پایین، درختهای زیبای چنار که قدرتشون رو به رخت میکشن هم در مسیر آب دارن نگات می کنن. اگه مثل من فضولی کنی و مسیر آب رو بگیری و بری به یه چشمه میرسی و بالای این چشمه یک روستا هست که آدمای خوش برخوردی توشن که بعدا فهمیدم فضولیم خوب بوده چون تنها راه ارتباطیشون به غیر از زمستون  مسیر آبه و من اونو پیدا کردم...

و در انتها به یه چشمه بزرگ میرسی که شک می کنی این جا کجاست واقعا بهشته؟

خلاصه آنقدر مات و مبهوت میشی که غافل از درد پاهات میشی... و در آخر بهتون پیشنهاد میدم که از اون ایرونی هایی نباشیم که بخوایم اونو از بین ببریم اگه این جوری هستین لطفا نرین آشغالاتونو بریزین و بیان!

 ستاره رضوانی